Mentionsy

Przejdźmy w takim razie do mężczyzny, czyli do Williama Marinera, który pojawił się na Tonga niedługo po Elizabeth Murray, ale jak pan mówił, jej nie spotkał.

Na szczęście dla pana Marinera król Hinao od pierwszej chwili poczuł do niego niezwykłą sympatię.

Z samej opowieści Marinera, bo on potem wspólnie z pewnym lekarzem opublikował relacje ze swojego pobytu na wyspach, wynika, że wódz finału, wódz takiej starej dynastii z XVII wieku, jeszcze pochodzącej dynastii tongijskiej, dostrzegł w nim podobieństwo do jego syna.

No więc opanował Wawału, robił najazdy na Tonga Tapu, zresztą użył armat ze statku korsarskiego Marinera do tego, żeby zaatakować Tonga Tapu, główną wyspę.

To jest trochę tak, że nawet jeżeli Mariner mógł uważać Tongijczyków za barbarzyńców, bo opisuje różne ich zwyczaje, które mogą się wydawać bardzo brutalne bądź barbarzyńskie i może sądzić, że jest mądrzejszy od nich, że pochodzi z białej cywilizacji, która jest lepsza pod każdym względem, to jednak chyba ci Tongijczycy wykorzystali tutaj Marinera do własnych celów.

I tutaj bardzo ciekawa, a zarazem wstrząsająca opowieść Marinera o tym, w jaki sposób przebiegało leczenie wodza.

A jakie są dalsze losy Marinera, który, jak pan mówi, tak dobrze się zadomowił na Tonga?

Co prawda syn wodza bardzo cenił Marinera i nawet proponował mu, że jeżeli Mariner będzie chciał wrócić do Anglii, bo to na to już mu pozwolono,