Mentionsy

David Curry i David Whippy.

W 1821 roku przyjaciele musieli się rozstać, ponieważ ten najlepszy przyjaciel Carego, David Whippy, wsiadł na statek wielorybniczy Francis, popłynął na dalekie łowiska na Pacyfiku i słuch o nim zaginął.

W końcu powiedział, nie znasz czasem Davida Whippy?

No cóż, odpowiedział mężczyzna, jestem tym Davidem Whippy.

Whippy jakoś wyczuł, że w tym może być dobry interes i wsiadł na ten statek.

Więc Whippy wsiadł na kaldera i popłynął razem z Dillonem szukać drzew sandałowych.

Tak przynajmniej myślał Whippy.

No, stał się taką dość ważną osobą i przede wszystkim zaczął myśleć o tym, jaki nowy handel można by zaproponować w sytuacji, w której kończy się drzewo sandałowe, bo Whippy tak rozumował.

Proszę sobie wyobrazić, że właśnie Whippy to wszystko organizował, czyli z pomocą wodzów z Mbał, z pomocą wodzów z Rewy, bo w późniejszych czasach między wodzostwem Rewy i wodzostwem Mbał rozgorzała wielka wojna, bardzo brutalna i ludożercza, natomiast wtedy jeszcze te wodzostwa ze sobą współpracowały, więc Whippy dzięki sprytowi swojemu innowacyjności i pomocy wodzów po prostu, można powiedzieć, sam właściwie, bo był jedyną białą osobą wtedy

No tak, zresztą Whippy działał bardzo rozsądnie.

I mniej więcej w podobny sposób myślał Whippy, to znaczy wiązał się z kobietami z różnych plemion, z różnych wodzostw i z różnych wysp.

W związku z tym, kiedy tam w latach czterdziestych, to już mówimy o trochę późniejszym okresie niż spotkanie tych dwóch chłopaków, kiedy tam amerykańska ekspedycja badawcza taka słynna pod dowództwem kapitana Wilkesa przypłynęła, no to właśnie nie kto inny jak Whippy umożliwił im prowadzenie badań na tych wszystkich wyspach.

Ponieważ Whippy w pewnym sensie doszedł do wniosku, że to jest dla niego najlepsze, co mogło się zdarzyć.

I kiedy w czasie wojny secesyjnej i po wojnie secesyjnej nastąpiła recesja na rynku cukru i trzciny cukrowej, to Whippy wpadł na pomysł, że Fiji, nie tylko on sam, Fiji mogłoby zyskać na tym,

Więc tego Whippy nie doczekał, ale jego potomkowie żyją do dziś dzień i dbają o to, żeby pamięć o Davidzie Whippy nie zniknęła.