Mentionsy

Bamberka z brązu.

Statuetka Bamberki ze Starego Rynku, z kawiarni, z winiarni.

Dziewczyna, która obsługiwała gości z dwoma pojemnikami wody, które na siądach, pałąku takim dźwigała, lała wodę do koryta, gdzie konie piły, które przyjechały z Bamberku i stanęły przed ratuszem, żeby dostać dokumentację, papiery na wyjazd.

Została w ten sposób uhonorowana i Poznań ma koziołki poznańskie i Bamberka też jest symbolem i wizerunkiem poznaniaków.

Proszę zwrócić uwagę na jej sam ubiór, bo zarys bamberki to wystarczy tylko obrysować i wiemy, że to jest bamberka.

Ale proszę zwrócić uwagę w tym modeliku malutkim, ile tutaj jest szczegółów, kwiatków, wzorów, sama ta falbana tutaj, ta koszula zwiewna nadmuchana powietrzem, która już daje efekt żywej bamberki, mimo to, że to takie malutkie jest.

Z racji tej, że my jesteśmy Bambrami Poznańskimi, nasza rodzina 300 lat temu z Bamberku tutaj przybyła, to w tej pracowni również są wszelkiego rodzaju medale pamiątkowe, które Towarzystwo Bambrów Poznańskich zamawia.

To mogę powiedzieć, że jestem typowym bambrem, tak, że mam swoje takie zaleciałości, że nawet żona, znajomi mówią, a bo ty to jesteś tam stary bamber, z tobą nie ma co gadać.

Gdzie się spotykamy i się przedstawiam, że jestem Bamber, Bamber Poznański, to ludzie wiedzą, z kim gadają i o co się rozchodzi.

I Bamber to taki był rolnik i to złej, złej postaci.

A w tej chwili Bamber to jest ktoś, kto jest godny zaufania i pracowity, a w ogóle gdzieś tam czy Kraków, czy Warszawa, czy Gdańsk, to ludzie nie znają tego.

Jak to nasi przodkowie tutaj się znaleźli i jak wrośli tutaj w Wielkopolskę, w Poznań, przede wszystkim w Poznań, bo właśnie dużym błędem jest, że często się mówi, że z racji, że Bamber, no to za Poznaniem jakieś rolnictwa jakieś.

Ale to były gospodarstwa bamberskie, które były przy mieście i że oni utrzymywali Poznań z tych gospodarstw, które były wokół Poznania, we warzywa, w ziemniaczki, w to wszystko, w tą całą zieleninę.

Bambrzy przybyli z Bambergu 300 lat temu.

Bamberg to jest miejscowość niedaleko Norymbergi, 600 mniej więcej kilometrów od Poznania.

Nie do końca jest to jasne, dlaczego akurat z Bamberku.

W tamtym czasie w Niemczech, właśnie w Bamberku, Bamberg to była północna Franconia, kiedyś to było osobne księstwo Bawarii, zaczęli prowadzić rozmowy, czy byłaby taka możliwość, żeby tutaj właśnie zasiedlić te wyludnione miejsca w Poznaniu, tymi osadnikami z Bamberku.

I ci osadnicy, którzy przybyli tutaj do Poznania, to można powiedzieć, że to byli ci biedniejsi, którzy tak naprawdę gdyby zostali tam na miejscu w Bamberku, no mogliby być tylko u swojego brata, mogliby być służbą albo parobkami.

I oni, tak jak właśnie tutaj mówimy, bardzo szybko się zasymilowali już tam w kolejnym pokoleniu, bo najpierw, wiadomo, zawierali małżeństwa między sobą, między tymi rodzinami bamberskimi.

Także to też jest taka ciekawa historia, przykład jak właśnie ci osadnicy z Bamberku bardzo szybko się zasymilowali i stali się tak naprawdę rdzennymi można powiedzieć już poznaniakami w którymś pokoleniu.

W reportażu Jacka Kosiaka, Bamberka z brązu, wystąpili Marek i Jan Sznajderowie.