Mentionsy

Trochę tak, jak jest rozerwana Polska, trochę tak, jak rozerwany jest Kościół, trochę tak, jak my jesteśmy rozerwani w naszych wnętrzach i pomyślałam sobie,

Mamy dalej o tym, że Benedykt XVI uczył, że pojęcie eklezja militans, kościół wojujący jest już gdzieś trochę niemodne w rzeczywistości, jednak coraz lepiej rozumiemy, że jest prawdziwe, oddaje prawdę.

I że Kościół nie doświadcza innej rzeczywistości.

Taki Kościół na ziemi nie różniłby się niczym od Kościoła chwalebnego w niebie.

A Kościół na ziemi jest militans, czyli pielgrzymujący.

Że Kościół nie może być tylko jakąś instytucją społeczną, charytatywną.

Że Kościół jest i będzie miejscem konfliktu.

I kardynał Ratzinger bardzo mocno się odcinał od wszelkich takich interpretacji, które próbowały mówić, że Kościół walczy ze światem, że jest przeciwnikiem tego świata i tym podobne.

Dla Ratzingera Kościół był sługą tego świata.

Kościół nie walczył ze światem.

A Kościół bardzo celowo, układając liturgię na zakończenie, w ostatnich słowach umieścił słowa rozesłania i po nim nie przewidział już żadnych innych modlitw.

Tutaj ja się trochę uśmiecham, bo z jednej strony udało się uchronić Kościół przed takim naciskiem patologii z zewnątrz politycznych, trochę za cenę wykarmienia ich wewnątrz, ale to taki mały nawiasik.

Leon XIII rozszerzył to na cały kościół.

Po tej kolekcie za Kościół, po Michałowej walce z demonami, wszystko się ostatecznie kończyło na Sercu Jezusa.

Leon XIII widział kościół w starciu z masonerią, która chciała go wyrugować z życia publicznego zupełnie.

Tak samo jak kościół latającego potwora spaghetti może na mnie coś nakładać.