Mentionsy

Podstawą do uznawania takich ludzi za wyjątkowych była zapowiedź Jezusa, że kto straci życie z Jego powodu, ten je zachowa.

Rozumiano to oczywiście bardzo dosłownie, no bo to był czas, kiedy ludzie realnie umierali za Jezusa.

Człowiek nie musiał być nawet ochrzczony, mógł się przygotowywać do chrztu, być dopiero katechumenem, ale jeżeli umarł za wiarę, umarł w imię Jezusa, był uznawany za świętego.

Absolutnie, jeżeli chodzi o zbawienie, nie potrzebujemy żadnych pośredników, wszystko mamy od Jezusa Chrystusa.

Skoro nie można oddać życia fizycznie w męczeństwie, skoro już nie można go oddać w realnej gotowości męczeństwa, bo nikt nie zamierza nam nic robić, to naśladujmy Jezusa radykalnie i wprost.

Wtedy jeszcze się wydaje, że tak się buduje potęgę Jezusa.

Wtedy się jeszcze wydaje, że w ten sposób składa się cały świat u stóp Jezusa, że tak trzeba.

O wewnętrzną przemianę, o naśladowanie sposobu myślenia Jezusa, o stały rachunek sumienia.

I tym czymś jest upodobnienie się do Jezusa w tym, co jest zasadnicze, czyli w posłuszeństwie Ojcu, w miłości nieprzyjaciół, w tym, co jest nazywane ubóstwem czy prostotą serca, upodobnienie w postawie służby, czyli zasadniczo to wszystko, co jest zapisane w kazaniu na górze.

O to, żeby być podobnym do Jezusa w tym, czego On uczył w kazaniu na górze.

To jest wszczepienie w Jezusa.

Jak wybieramy Jezusa, tak naprawdę to dalej nas miłość prowadzi i już.