Mentionsy

Wajda często zaglądał, to się mówiło, do oka kamery, ale głównie jego rola na tym planie filmu, Brzezina, polegała na tym, że on był wszędzie.

U niego dostałem tę rolę, a dostałem ją już na premierze Soli Ziemi Czarnej, kiedy ktoś tam, ledwo światło zabłysło, postukał mnie w plecy i mówił, pan Wajda chce z tobą umówić.

No w każdym razie, panowie z wielkiego świata filmowego, Andrzej Wajda palił cygara,

Bartosz Michalak w książce Wajda.

Tu było ważne, że uśmiech, na który uparł się Wajda, który jest u Iwaszkiewicza.

I wtedy Wajda się zdecydował zresztą, żeby nam sugerować improwizację od czasu do czasu na pewnych pasażach tekstu.

I Wajda był tym, który kręcił się po planie, przysiadywał, popowiadał, tu do operatora, tu do scenografa, tu do aktorów i dla niego to był wielki teatr, wielka scena teatralna, na której on się porusza, żeby wszystko chodziło tak, jak on chce.

Ale głównie on, a Wajda jako mistrz.

A to zdjęcie to jest... Wajda spogląda w kamerę, tak?

Wtedy były ograniczenia taśmy, no zdumiewające Wajda, najlepszy reżyser Polski, Sława.

No to Wajda w Brzezinie.

Wajda w Brzezinie, Wajda z profilu.

Wajda wpadł na pomysł taki dość niecodzienny.

I ten obraz wisiał i Wajda powiedział, żeby od czasu do czasu popatrzeć na ten obraz, to będziecie widzieć, jak ma wyglądać mój film.

A Wajda tylko robił to tak z doskoku.

Czarno-białe zdjęcie Andrzej Wajda z profilu, lekko uśmiechnięty.

Wtedy Wajda był po krajobrazie po bitwie i Wajda właśnie w tej książeczce pisze, że to jest taki akapicik.