Mentionsy

Opiekowanie się kimś, kto jest chory na Alzheimera, to jest jednak bycie w przestrzeni odchodzenia i śmierci.

I wiesz, jak się opiekowałam moją babcią, babcia też miała Alzheimera albo demencję tego nie wiadomo.

Babcia nie była zdiagnozowana, więc jak się nią opiekowałam, jak były takie trudne momenty, bo babcia miała takiego trudnego momenta, miała Alzheimera z agresją, z taką złością, to jak było ciężko, to sobie przypominałam, dziewięć razy była z tobą na Mechagodzili.

Babcia miała takiego bardzo trudnego w przebiegu Alzheimera, a Krysia ma zupełnie innego.

Natomiast to też jest jakoś takie ważne, żeby nie zakładać pewnych rzeczy, że myślisz sobie, a ta osoba ma Alzheimera, już nie pamięta, to co ja jej będę mówić.

W którymś momencie życie z osobą bliską, chorą na Alzheimera, to jest taki klasyczny przykład greckiej tragedii, że droga do tego, za czym najbardziej tęsknisz w moim przypadku, to jest wolność, odzyskanie swojego życia, swojej przestrzeni, możliwości przemieszczania się, podróżowania, swobodnego dysponowania swoim czasem i życiem, życia w swoim rytmie.