Mentionsy

Stefania wyszła za mąż za Zygmunta, późniejszego dowódcę głównego Narodowych Sił Zbrojnych.

Encyklopedyczna wiedza to tyle, że Stefania Broniewska z domu Gerlicz, pseudonimem Bogucka-Kowalska, urodziła się w 1901 roku w Stojaszynie, była łączniczką Narodowych Sił Zbrojnych, sanitariuszką podczas Powstania Warszawskiego i była żoną Zygmunta Broniewskiego, ostatniego komendanta głównego Narodowych Sił Zbrojnych.

Najpierw kładł duże sumy na Armię Krajową, później po powstaniu Narodowych Sił Zbrojnych z tą organizacją się związał.

Tylko Stefania Broniewski miał inne obowiązki związane z tym, że był już dowódcą Narodowych Sił Zbrojnych, więc on był w innych miejscach.

Stefania Broniewska w czasie przesłuchania odmówiła zeznań na temat organizacji NSZ i sprawami z tym związanymi, oświadczając, że pracuje w Narodowych Siłach Zbrojnych od założenia tejże organizacji, oddana jej ideologii i nigdy nie uzna polityki rządu jedności narodowej za słuszną.

Za to, że przynależała do Narodowych Sił Zbrojnych.

No i ostatecznie nie została skazana za ten czyn, tylko za przynależność do Narodowych Sił Zbrojnych.

Zygmunt Broniewski, pseudonim Bogucki, major w 1920 roku, generał brygady NSZ, komendant Okręgu Lubelskiego 1942-1944, komendant główny Narodowych Sił Zbrojnych 1944-1945.

Współwłaściciel cukrowni w Garbowie, 42 rocznicę śmierci, dyrekcja i samorząd pracowniczy cukrowni Związek Żołnierzy Narodowych Sił Zbrojnych.

To odznaczenie ustanowił nasz Sejm, ale to odznaczenie było wzorowane na odznaczeniu Narodowych Sił Zbrojnych, które ustanowił jej mąż Zygmunt Broniewski w 1944 roku.