Mentionsy

Reorient.pl
Reorient.pl
15.10.2025 06:00

56. Kiedyś wszyscy byliśmy tu ludźmi: Dalia Mikulska

Ewa Górska rozmawia z reporterką Dalią Mikulską, autorką książki „Kiedyś wszyscy byliśmy tu ludźmi. Reportaże z Palestyny”. To rozmowa o reporterskiej pracy pod okupacją, o języku, który kształtuje nasze spojrzenie na Palestynę, i o tym, dlaczego humanizacja palestyńskich historii wciąż budzi kontrowersje.

Na jakie pytania odpowiada ten odcinek?

🔹 Dlaczego w Polsce tak trudno mówić o Palestynie i empatii wobec Palestyńczyków?

🔹 Jak wygląda codzienność życia pod okupacją i jak o niej rzetelnie pisać?

🔹 Czy reporterka powinna rozmawiać z byłym członkiem ruchu oporu – i dlaczego to wzbudza sprzeciw?

🔹 Jak język mediów utrwala islamofobię i dehumanizację?

🔹 Jak różne źródła opowiadają historię 7 października?


UWAGA!

3 książki Dalii do rozdania dzięki uprzejmości Wydawnictwa Filtry!

Do kogo trafią? 22 października wylosujemy trzy osoby spośród wszystkich aktywnych Matron i Patronów Reorientu na Patronite!

Chcesz wziąć udział w losowaniu? Dołącz do grona Matron i Patronów przed 22.10 na co najmniej 3 miesiące (dowolny próg wsparcia)!

-> patronite.pl/Reorient

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 27 wyników dla "CIA"

I właśnie wokół tej książki chciałam zadać ci kilka pytań.

I chciałabym cię zapytać o tło, jak to się stało, że taką książkę napisałaś i właśnie w tym momencie?

Zaczęłam pisać tą książkę właśnie dlatego, że chciałam różne rzeczy...

Właśnie w tym, co powiedziałaś, to mnie troszkę zatrzymuje i o tym chciałabym właśnie pogadać bardziej.

Ja sobie tak pomyślałam, no że właśnie mimo wszystko, jeśli byśmy ten strach przed terroryzmem i to takie ślepe trochę podążanie za tym, że wszystko można zrobić, jeśli kogoś nazwiemy terrorystą, wykluczyli, no to każdy z nas po odsłużeniu kary więzienia, na przykład jeśli zostanie skazany za przestępstwo, ma prawo do życia.

I zastanawiam się, jakie jest teraz twoje zdanie, czy jakbyś, wiem, że trochę w internecie, w mediach społecznościowych odnosiłaś się do tej polemiki, ale ja bym jeszcze chciała o tym pogadać.

Z takiej perspektywy, powiedzmy, przeciwdziałania czemuś, czy w ogóle, czy ktoś kontrterrorystyczny, gdyby ktoś chciał zapobiec zamachom, załóżmy w Europie, nie?

I w ogóle radykalizacji, na przykład tak jak chcieliśmy zapobiegać radykalizacji młodzieży, żeby młodzież z Europy nie chciała jechać choćby do tego państwa islamskiego, do ISIS, nie?

I że jakby nie pasuje humanizacja, czyli w ogóle po prostu pokazywanie tego, że człowiek jest człowiekiem, nie pasuje do wizji kogoś, kto bardzo by chciał

I chyba to, na co ja bym chciała nawet zwrócić w naszej rozmowie uwagę, to jest to, że może czasem musimy zadbać o najbliższe otoczenie, jeśli nam się wydaje, że...

Ale jeszcze chciałam w ogóle wrócić do twojej książki, bo wspomniałyśmy o Baselu, a ty rozmawiałaś z ludźmi na zachodnim brzegu, nie?

Ale jeśli ktoś miałby trochę czasu i chciałby pojechać na przykład do Betlejem, wokół teraz dzieją się nielegalne aneksje terenów przez Izrael, to ja bym jednak mówiła, że to może być dobry pomysł.

No a ja mu szczerze powiedziałam, że jestem dziennikarką, a z kim byś chciała porozmawiać?

Do tego zmierzałam, kiedy mówiłam o tym artykule, który chciałam opublikować, ale przed 7 października nikogo on nie obchodził.

I ja chcąc napisać o tych więźniach, no to też chciałam porozmawiać o tych osobach, które zostały wypuszczone w ramach wymiany.

W ich rodzinie jest osoba, która została wypuszczona w ramach wymiany i chciałam z nią porozmawiać.

Ja tylko tutaj dodam, że mimo wszystko dzieci to również jest taki termin techniczny, który oznacza przynajmniej u nas wszystkich do 18 roku życia i to jest zależne od ustaw w danym państwie.

Tak, a Izrael palestyńskie dzieci od dwunastego bodajże roku życia traktuje już jak dorosłych, których można sądzić i traktować jak dorosłych.

Chciałabym pokazać Mauritz najnowszą książkę w historii tej części Europy, więc pokazuję go za drzewami, na dół cmentarza, gdzie znajduje się kilka bardzo nowych świątyni.

Ale także do bibliotek i do spotkań z Tatarami z wszelkich stron życia.

I chciałam się zapytać o ewentualnie jakieś też problemy, bo wydaje mi się, że w Polsce zwłaszcza, teraz po dwóch latach w mojej opinii jest dużo łatwiej mówić o tym, co się wydarzyło i bardziej już to niuansować i że poziom wiedzy ogromnie wzrósł, też wśród tych dziennikarzy i dziennikarek, o których mówiłyśmy wcześniej.

Chyba był jeszcze śmigłowiec gdzieś przy festiwalu Nowa też, który dostał rozkazy otwarcia ognia do też potencjalnie własnych cywilów porywanych.

I tam dość wysoko na jednym z miejsc była coś, co oni uważali za właśnie teorię konspiracyjną, tajne więzienia CIA w innych państwach niż Stany i tak dalej.

I właśnie nam się może coś wydawać takie spiskowe, a z drugiej strony, no tak, CIA obalało różnych prezydentów, różnych właśnie przywódców, czy właśnie Mossad i tak dalej, nie?

Ale owszem, w tym świecie, gdzie prawa człowieka obowiązują trochę mniej, również ze strony Zachodu, bo Zachód trochę tak przymyka oko na różne rzeczy i tam właśnie czy CIA, czy Mossad różnych rzeczy dokonał, które mogą brzmieć konspiracyjnie, no bo nikt o tym nie mówi, na przykład w telewizji.

Tutaj ten mechanizm, o którym wspomniałaś, potwierdzający coś, co myślimy, jest bardzo ważny, ale drugi bym powiedziała, że to jest mechanizm mierzenia życia innych i świata swoją miarą.

Bardzo chciałabym, żeby był jakiś pozytywny efekt.