Mentionsy

Nowa hotfrida w nowej roli świeżo upieczonej siostry zakonnej od razu zostaje rzucona na głęboką wodę.

Już za niedługo mama małego Petera De Wintera mogła cieszyć się swoim nowo narodzonym zdrowym synkiem, a to zdarzenie zapoczątkowało wielką przyjaźń, którą pani Elsa i siostra Hotfrida

Hotfrida trafiła na oddział zwany skrótowo-chronicznym, a jak sama nazwa wskazuje, jego mieszkańcy należali do tych najbardziej schorowanych, którzy potrzebowali jak największej i najczęstszej opieki, aby w godności przeżyć ostatnie chwile swojego życia.

Hotfrida nie narzekała na swój los i przenosiny na nowy dział nie spowodowało ni sprzeciwów.

Zadowolenie przełożonej osiągnęło szczytu w roku 1967, kiedy to Hotfrida została przez nią mianowana na oddziałową geriatrii.

Hotfrida usłyszała, że neurolog usunął jej wczoraj gośliwego guza mózgu.

Kiedy jednak Hotfrida wraca na swój oddział w domu starości, nie jest już w stanie pracować na takim poziomie jak kiedyś.

Do pozyskania takiej samej aktywności potrzebuje więcej i częściej środków przeciwbólowych, a że nikt jej ich nie chce przepisać, Hotfrida musi zdobyć je na własną rękę.

Nie raz i nie dwa pracownicy zostają przez nią okrzyczane, bez konkretnych powodów, a kilka z nich zostaje zaszczyconych groźbami, w których Hotfrida jasno oznajmia, że ma zamiar je wszystkie zniszczyć.

Izokratka obserwuje, jak Hotfrida pałęta się po szpitalnym korytarzu w stanie, który mógłby wskazywać na to, że uboiła się wcześniej jakimiś wysokimi procentami.

A przecież wszyscy dobrze wiedzą, że Hotfrida, jak i zresztą cała jej rodzina, na dużych pieniądzach raczej nie spała.

Zapytana o zniknięcie gotówki Hotfrida, odpowiada bratu kolejnego, tego samego dnia zmarłego pacjenta, że to ktoś z ich rodziny zabrał je przed chwilą ze sobą, czym doprowadza do kłótni w rodzinie zmarłego, która jeszcze przez lata nie będzie ze sobą z tego powodu rozmawiać.

Usłużna Hotfrida aplikuje mu zastrzyk mający pomóc i rzeczywiście już po południu Leon przestaje odczuwać bóle, a przy tym wszystkie inne dolegliwości, które mogą męczyć używającego funkcje życiowe człowieka.

Z ich pokoi dochodzą różne dźwięki i to akurat w momencie, kiedy Hotfrida wpada do nich z samotną wizytą.

Siostra Hotfrida nie dostaje żadnej nagany, wcale nie ma zamiaru zaprzestać swojego sposobu na życie i dalej kontynuuje praktyki.

Kiedy siostra Hotfrida zaaplikowała jej zastrzyk, Irma w jakiś dziwny sposób zapadła w spokojny sen wieczny.

Z tym dowodem udają się ponownie do przewodniczącego CMV, a sama Hotfrida, zauważywszy zniknięcie swojej apteczki podręcznej, rozwala w swoim pokoju wszystko, co jej wpada w ręce i co jest w stanie samodzielnie doprowadzić do stanu zniszczenia.

11 sierpnia Hotfrida nie pojawia się w swojej pracy i nie zostaje też nigdzie indziej przez nikogo przyuważona.

Pobyt w klinice miał jej podobno wyjść na dobre i Hotfrida planuje znowu objąć stanowisko oddziałowe.

Przyparta do muru Hotfrida przyznaje komisarzowi Bokstalowi, że 87-letnia Maria van der Heest, 81-letni Leon Matthijs i 79-letnia Irma de Bakker

Po powrocie do domu telefon lekarza zaczyna rozdzwaniać, a pierwszym z ciekawskich, któremu udaje się porozmawiać z doktorem, jest dziennikarz radia BRT, który żąda od medyka natychmiastowego potwierdzenia, że siostra Hotfrida przyczyniła się do odejścia 20 pacjentów.

Zień zmarłej kobiety zeznała na policji, że siostra Hotfrida jakoś wyprzedziła zdarzenia i jeszcze przed wigilią poinformowała rodzinę.

Według badań siostra Hotfrida miała w ogóle nigdy nie mieć guza mózgu, a neurolog zajmujący się przypadkiem Hotfridy miał podjąć decyzję o operacji zbyt pochopnie.

Hotfrida nadal używała leków i procentów, aby się znieczulić.

W roku 1980 profesjonalna kadra dochodzi do wniosku, że już od trzech lat przetrzymywana w areszcie Hotfrida w momencie zabijania pacjentów była niepoczytalna.

Hotfrida zostaje zamknięta na jakiś czas w ośrodku psychiatrycznym w miejscowości Mele.

W roku 2019 86-letnia Hotfrida, która już od lat zmagała się ze skutkami demencji i od dwóch miesięcy przebywała w dobrze jej znanym ośrodku opieki pod imieniem św.

Nie było na nim również siostry zakonnej Mathieu, z którą Hotfrida przez cały czas, aż do śmierci Mathieu w roku 2015, utrzymywała kontakt.