Mentionsy

Odbywa się ona wobec rosnących napięć na Bliskim Wschodzie, zwłaszcza dotyczących Iranu oraz wznowionych w piątek w Omanie negocjacji między USA a Iranem.

Oczekuje się, że Netanyahu będzie przekonywał Trumpa, by ewentualne porozumienie z Iranem dotyczyło nie tylko programu nuklearnego, ale także produkcji rakiet balistycznych.

Iran domaga się zniesienia sankcji za ustępstwa.

Dziś przypada 47. rocznica rewolucji islamskiej, która w 1979 roku dała początek teokratycznym rządom w Iranie.

Czy Donald Trump ulegnie presji Netanyahu w sprawie Iranu?

Netanyahu boi się, że po rozmowach w Omanie Amerykanie mogą dojść do porozumienia z Iranem poza plecami Izraela?

Tak, Izrael boi się tego, że Amerykanie dogadają się z Irańczykami i cała strategiczna układanka Izraela, to znaczy chęć wyeliminowania Iranu jako gracza, jako zagrożenia dla Izraela, jako gracza w ogóle regionalnego, ona się gdzieś oddali, gdzieś zniknie.

Bo my mówimy o programie nuklearnym, ale w tle cały czas mamy inną sprawę, oczywiście związaną ze zbrojeniem Iranu, a chodzi o pociski balistyczne.

Dla Izraela wydaje się, że to jest coś takiego, co budzi ogromny niepokój, być może większy nawet niż program nuklearny Iranu.

Natomiast to, czy Iran będzie miał broń atomową i czy będzie jej w stanie użyć, jest bardzo odległą perspektywą.

Konkretem są rakiety, którymi Iran może ostrzeliwać Izrael i którymi może ostrzeliwać cele w regionie.

Tak naprawdę decyduje o potencjale odstraszania czy o sile Iranu.

Przychylają się do tego Amerykanie, bo to program balistyczny, to arsenał rakietowy powoduje, że Amerykanie są cały czas zmuszeni uważać na Iran, cały czas są zmuszeni trzymać tam siły i cały czas jest niepewność.

Można byłoby jeszcze dodać wsparcie, które Iran udziela rozmaitym swoim grupom, klientom, partnerom, jakkolwiek ich nie nazwiemy w regionie.

Jeżeli popatrzymy na to ze strony Iranu, to jest to kwestia podstawowej jakby suwerenności państwa.

No przecież w czasie wojny dwunastodniowej Iran miał te pociski i jakoś się udało Izraelowi ochronić.

To znaczy zlikwidować zagrożenie rakietowe ze strony Iranu.

Chciałbym, żebyśmy porozmawiali o wewnętrznej sytuacji w Iranie.

Co to jest za dzień dla Iranu?

Iran będzie zmierzał, prawda?

Zdaje się, że już w tej chwili przynajmniej jakieś zdjęcia dochodzą z Iranu, prawda?

Następuje jakieś otwarcie Iranu na świat, jeśli chodzi o media?

Charakterystyczną rzeczą jest to, że prezydent Pezeszkian z jednej strony nawoływał do jedności, do wierności ideałom rewolucji i ostrzegał przed spiskami, które Iranowi zagrażały, ale z drugiej strony przepraszał również społeczeństwo za rozmaite niedostatki polityki jego

Równocześnie też chyba trzeba wspomnieć o tym, przynajmniej na podstawie mediów zagranicznych, mediów, które relacjonują sytuację w Iranie, że prześladowania dalej trwają.

Chociaż mówimy o Iranie, Iran ma tradycje takie, że tego typu rewolucja islamska, rewolucja w 1979 roku trochę tak wyglądała, że

Czyli mamy sytuację, w której wewnątrz Iran jest takim wrzącym garnkiem, wrzącym czajnikiem, który po prostu kiedyś, wcześniej czy później, znowu wybuchnie.

Pamiętajmy też o tym, znowu nie wchodząc jakoś mocno w psychologię Donalda Trumpa, bo to nigdzie nie prowadzi, ale prezydent, który mówi parę tygodni o tym, że wielka armada amerykańska zbliża się do Iranu i ta wielka armada potrafi zmieścić Iran z powierzchni ziemi.

Zwłaszcza, że w tej chwili wycofanie się z presji na Iran nie oznacza rozwiązanie, tylko odłożenie problemu.

Jakiekolwiek porozumienie z Iranem, natychmiast odzywa się Izrael, który ma coś przeciwko temu, prawda?