Mentionsy

Trzy lata po albumie Bóg nie gra w kości Małpa wydaje kolejny materiał Święte Słowa.

Mianowicie od tego, że małpa znowu zamula.

Od tamtego czasu minęło już prawie 10 lat, a słuchacze dalej są zdziwieni, że małpa nie nawija jak wtedy, gdy miał 25 lat.

Małpa Zamula, taki ma po prostu styl, rapuje raczej wolno, rzadko kiedy ma zryw energii, chociaż oczywiście nie miewa, no nie jest też tak, że wszystko rapuje w bardzo wolnym, spokojnym sposób, ale to jest coś takiego jak, nie wiem, czepianie się Włodiego, że zawsze nawija o...

Małpa nie jest może głośny, nie jest skoczny, ale jest szczęśliwy i bardzo potrafi te pozytywne uczucia ubierać w słowa.

Po prostu małpa kieruje swój przekaz do jakiejś tam zawężonej grupy odbiorców i to nie jest wada na pewno ani małpy, ani ogółu odbiorców.

Małpa jest tutaj szczęśliwy, to słychać, to jest spowodowane tym, że urodziła mu się córka, której poświęca na tej płycie sporo miejsca.

Małpa jest bardzo strawny i na tyle, że nie sposób nie cieszyć się jego szczęściem.

I no słuchacz łapie się za głowę, jest taki chwilowy mindfuck, że gościu no chwalisz się tym mózgiem z męsy i mówisz włączam, no trochę nie bardzo, nikt tego nie wychwycił przy nagraniu, co się dzieje, ale okazuje się, że małpa wpuszcza nas w maliny, bo wers potem rzuca, bo są na świecie rzeczy ważniejsze niż gramatyka.

A Małpa tutaj brzmi jak facet, który po prostu potrafi wyrażać pozytywne uczucia i robi w to w taki bardzo ładny, uroczy sposób.

Małpa ma córkę i taki tatusiowy vibe się roztacza dookoła.

Małpa też oddaje hołd swojej karierze w wielkich oczach, czy preferuje prosty przekaz.

Na koniec trochę o beatach Steve'a Nasza, gościa, z którym Małpa już współpracował, gościa, który niedawno też występował na przykład ze Sokołem i Fishem na festiwalu Zorza.

Że mimo wszystko ten energiczny Małpa, który już się trochę zestarzał z tych kilku numerów o czymś, oczywiście miał prawo, bo płyta ma już swoje lata,