Mentionsy

Jesteśmy na etapie, czyli szesnasty rok, a drugi grudnia wtedy wyszło kolejne dwupłytowe wydawnictwo, czyli KEPTN.

Dobra, to zaczniemy od Keptn.

Keptn daje wystarczająco dużo powodów, by dojść do wniosku, że to gimbobranie wypadałoby zakończyć.

Co najbardziej irytuje, trudno się zdecydować, bo zebrało się tego sporo, ale chyba próba przekonania, że cokolwiek dostajemy na Keptn jest świeża.

Bo tak, KEPTN jest bardzo fajny, bo to jest osobisty kawałek, a TEDE rzadko aż tak osobiście wchodzi w głąb siebie.

I w ogóle sam pierwszy kawałek zapowiada taki rozpierdol, że wszyscy go pytali, kiedy Keptn, bo faktycznie po tych trzech płytach można było czekać na nową płytę Tedego, ale zjazd, kurde, straszny.

Znaczy tak, tak, tak, ale Keptn ma złotą, a Vanilla Highs ma trzy razy platynową, nie?

A jeszcze wracając do samego Keptna, to zapomniałem powiedzieć.

Kurde, ale wiesz co, jak przesłuchałem KEPTN, a potem pierwszym kawałkiem na Yellow Boys jest Studio Chill, czyli odrzut z Eliminati, no jak tutaj TEDE kozacko rapuje, to w ogóle jest totalnie trzy poziomy wyżej niż na całym KEPTN, no bez kitu.

A dobra, bo jeszcze jest ten kawałek na KEPTN, Ostatni Zablem, też jest lepszy niż cały KEPTN, to ten jeszcze mógłbym do playlisty dodać.

W sensie na tym etapie mówię o Eliminati, jeszcze przed KEPTN-em, okolice Eliminati, gdzie więcej z sumą nagrywali.