Mentionsy

Płytą, którą dzisiaj będziemy omawiali jest nie EP, płyta długogrająca Younesa.

To jest to kolejny album Younesa, który omawiamy w podcaście.

Gdzie jest Younes lepszy?

Tekstowo, jakoś, nie wiem, może w innym momencie życia go słuchałem i dla mnie najlepszą płytą Younesa, Younesowi też o tym mówiłem, jest Rapadix, na którym jest kawałek Nie mam przyjaciół, chyba pierwszy Rapadix, tak?

wiesz siadła także jakoś była dla mnie ważna czy coś bo to był ten sam Younes tak naprawdę i jak wracam to wracam no jednak do Rap Addicts tamtego głównie i do tego co omawialiśmy też mi się bardzo podobał wydaje mi się że jest lepszy są lepsze bity no bo są solpita no tutaj jest trochę tak tak jak już było nie?

Kurde, no ja nie potrafię oceniać albumów Younesa, bo rozum jedno, serce drugie.

No kocham Younesa, kocham tą postać.

Też bardzo miło wspominałem czasy Vibe Tunes.

Wiesz, to śmieszne, bo ja nigdy nie miałem aż takich dużych problemów jak Junes, czy to z alkoholem, czy ze wszystkim, ale no bardzo lubię tę jego manierę nawijania takiego przegrywowego...

Bo ona jest jednak bardzo smutna, bardzo depresyjna wręcz, taka rozliczająca się ze sobą, ze tych wszystkich złych rzeczy, które Younes zrobił.

I to taka jest, tak jak ty mówisz, że on krzyczy na ciebie, bo to nie jest taka depresja, w sensie smutny Younes, smutny jak Eldo, tylko taka agresywna depresja, nie?

No, bo ty mówisz, że na studiach, ja właśnie jakbym, ja słuchałem dużo Junesa, ale w liceum, na studiach już nie i jak słyszałem to, kurde, no bo tutaj są te takie, no nie chcę mówić, że wyolbrzymione, bo dla niego na pewno były ważne problemy i duże i największe problemy, jakie miał, ale no już sam ten początek jest o tym, tej jego wielkiej emigracji, wiesz, i eskapizmie, no chłop wyjechał 100 kilometrów od domu tak naprawdę i...

Nie, dziwny, bo to bardzo nie UNES-owe jest, bo to jest dużo metafor, jakichś odniesień do czegoś i... I goni bit, nie?

Oj, to tak, no... No nie podoba mi się taki UNES i... Nie, to bym wyrzucił.

No bo w ogóle ten kawałek jak na taką ekipę, czyli Younes, Tetris, Skiboy, no to jest takim jednak do zapomnienia kawałkiem, nie?

Skiboy też zaczyna coś tam od wyzywań, od pist, a ja się jakoś nieswojo czuję, jak Younes, nie Younes, tylko Skiboy tak brzydko przeklina, bo to nie pasuje do niego i zawsze mnie wkurwiały tego przekleństwa, bo one nie były takie, żeby jak u Laika na przykład, żeby coś podbić.

Tak jakby ta chyba vibe tunesowa ekipa to gdzieś tam kojarzę ksywkę.

To samo co u Younesa w poprzednich zwrotkach, tacy bardzo obrażeni na hip-hop, na ten komercyjny hip-hop, że tu trzeba japu świecić, tu mamina jak z reklamy Nike'a i Younes też był taki, że obrażony trochę na hip-hop, że nie chce wejść na legal, że poznał tych ludzi i znowu nie ma przyjaciół z rapu.

Jak mówisz o MC's, którzy potrafią dobrze przeklinać, to wydaje mi się, że Younes w kawałku nieprawda na przykład, to te przekleństwa rzuca świetny etap.

Bardzo mi się podobają te przekleństwa Younesa tutaj, a czasami jest ich tutaj bardzo dużo, no bo ta płyta jest agresywna, nie?

I choćby przekleństwami to podkreśla Younes.

I UNES też tak robił, nie?

Ja tutaj bardzo dużo widzę Junesa, który też podkreśla właśnie, że stoi w miejscu i że chciałby pójść do przodu, ale nie może.

Tak, ale to właśnie i w tej nieśmiałości, i w nieczystości UNES, to już wracając do tej warstwy tekstowej, znowu pokazuje, jak ważny ten rap dla niego w przepracowaniu wielu rzeczy był.

Też bardzo fajna zbitka, która mi się podoba i też w twórczości UNESA też ten sport odgrywa dużą rolę.

Co do tego Younesa rapującego, to jeszcze bardzo mi się to podoba, jak ma odpowiedni balans pomiędzy rapowaniem technicznym, bo jednak tych dwójek jest tutaj dużo i potrafi ich mnożyć, potrafi je mnożyć i nawarstwiać i umie robić podwójne rymy, ale potrafi też na takich bardzo prostych rymach rapować i to też bardzo dobrze brzmi, bo tam te emocje są zawsze najważniejsze, jeśli chodzi o jego rap.