Mentionsy

Natomiast mnie, jako młodego bardzo Daniela, jeszcze Danka wtedy tego właśnie praskiego, urzekło to, że przez Lema zacząłem rozumieć relatywizm.

Mnie fascynowały te wtedy lżejsze książki Lema i miałem szczęście, bo gdybym się naciął jako młody człowiek na jakąś trudną książkę Lema, to mógłbym się zniechęcić.

Ja teraz, kiedy z panem rozmawiam, to w swoim pokoju, w którym pracuję, w moim gabinecie mijam pianino, na które po przeprowadzce na wieś ubudziłem taki pełen zestaw wydanych kiedyś trzydziestu paru chyba książek Lema.

To wydawało mi się jakąś profanacją i Lema, i Pianina, ale tak już zostało.

Na tej Pradze żyliśmy sobie my, mówię ja i koledzy, właśnie między zoo, a domem, a szkołą, a jakimiś fantazjami o wyprawie do kina do Śródmieścia, a gdzieś tam jeszcze obok był stadion dziesięciolecia i tak już w dojrzałym życiu sobie pomyślałem, gdyby mi ktoś powiedział wtedy na Pradze, że ja na tym stadionie zobaczę Beatlesa, to to by było bardziej odlotowe science fiction niż powieści Stanisława Lema.