Mentionsy

Jeden z plakatów ulotek sfrunął na więzienie i wylądował u stóp paszczaka, który siedział, drzemiąc w słońcu, z czapką policyjną suniętą na oczy.

Paszczak włożył okulary i ją półgłosem odczytywać ulotkę.

W głębi jego serca zatliło się nikłe, niepaszczakowate wspomnienie z czasów dzieciństwa.

Nie znał żadnego paszczaka, który miałby wolny czas.

Tak, na narzeczone lwa, wyjaśnił Paszczak i wsunął plakat do klatki.

To na pewno będzie coś o królewnach, powiedział Paszczak żałośnie.

— Owszem, mam kuzynkę — odparł Paszczak.

Ech, nie zostaniecie straceni, odpowiedział Paszczak zażenowany.

Tak, tak, tak, powiedział Paszczak.

Paszczak wzruszył ramionami i westchnął.

Może, powiedział Paszczak kwaśno, po czym wstał i ruszył między krzaki.

Zobaczyli, że Paszczak wraca.

Prowadził ze sobą kuzynkę, niebywale małą i chudą paszczakównę o wystraszonym wyglądzie.

— spytał Paszczak.

— Z punktu widzenia rodziny Paszczaków, ma się rozumieć.

Paszczak parsknął pogardliwie i wręczył jej klucz do klatki.

Ledwie odszedł, kuzynka Paszczak zabrała się do roboty na drutach, raz po raz rzucając wystraszone spojrzenia na klatkę.

Mała Paszczakówna drgnęła.

Paszczakówna spojrzała na swoją robotę i zastanawiała się.

Odpowiedziała Paszczakówna.

Mój kuzyn powinien był o tym pomyśleć, powiedziała Paszczakówna nieśmiało.

Paszczakówna z zaniepokojoną miną ostrożnie zbliżyła się do klatki.

zapytała Paszczakówna z przerażeniem.

Paszczakówna wahała się długo.

Wtedy Paszczakówna otworzyła klatkę i powiedziała nieśmiało.