Mentionsy

Mimo chodem, mimo chodem Między psy rzucona kość Tańczą, walczą, zieją żarem, zioną chłodem Mimo chodem spalą w pył, zetną w lód Swego Boga za słomianą szarpią brodem By im dał nadzieję ić po ładu łód Sędza jawę biorą karę za nagrodę Odtwarzając krótkie skerco swe bez nut

Temu, który nas miłuje i który przez swą krew uwolnił nas od naszych grzechów i uczynił nas królestwem, kapłanami dla Boga i Ojca swojego.

Zapytano raz Andrew Carnegie, jednego z najbogatszych ludzi na świecie.

W istocie opowiada Marsjasz Nieprzebrane bogactwo swego ciała Łyse góry wątroby Pokarmów białe wąwozy Szumiące lasy płuc Słodkie pagórki mięśni Stawy, żółć, krew i dreszcze Zimowy wiatr kości nad solą pamięci

Strząsany kreszczem obrzydzenia Apollo czyści swój instrument Teraz do chóru przyłącza się stos płacierzowy Marsjasza W zasadzie to samo Tylko głębsze i z dodatkiem rudzy To już jest ponad wytrzymałość Boga o nerwach stworzył sztuczny