Mentionsy

W ostatnim czasie, ponieważ zajmuję się, o czym już wspominałem kilka razy chyba, tym, czym powinienem się zajmować, więc sprawia mi to dużą przyjemność, mianowicie rekonstrukcją tego, co Mickiewicz robił w Collège de France.

I siedzę sobie od kilku dni nad lekcją, którą Mickiewicz zgłosił już w czasie, kiedy wiedział, że w jego wykłady, jego obecność w Collège de France

w murach szacownej paryskiej uczelni, czyli Collège de France, o czasów jej powstania, czyli od pierwszej połowy XVII wieku do owych lat 40.

Siedzę od kilku dni nad rozmaitymi zapisami, które ocalały Sporzogi, bo pamiętać trzeba, że znaczna część scenogramów i odpisu, a czy odpisu scenogramów, kopii scenogramów tego, co Mickiewicz w Collège de France mówił, spłonęły.

Dwa są stenogramy czwartego kursu, czyli ostatniego roku wykładu Łódzkiewicza w Collège de France.

Ponieważ to, co się działo w Collège de France, co się wydarzało owego dnia, 30 kwietnia 1844 roku, między godziną 13.45 a 14.45 mniej więcej, a więc tego wczesnego południa,

w tak zwanym wydaniu naprawdę krytycznym, czy ponadkrytycznym, czy antykrytycznym, czy a-krytycznym, prelekcje paryskie, lekcje paryskie Mickiewicza w Collège de France, to należałoby w gruncie rzeczy pokazać na przykład, co się działo, co wynika z tego, co się działo 30 kwietnia 1844 roku, jako

że przekraczanie pisma, które uprawiał Mickiewicz w Collège de France, jego krytyka tak zwanej kultury książkowej, jego krytyka zapisanego, polega na tym, że to, co zostało tak naprawdę świadectwem, czy też scenariuszem owego wydarzenia, to jest ów przekreślony, pokreślony papier, kopia scenogramu.

I jeżeli patrzy się na one strony, pokreślone tak przez Mickiewicza piórem jak szablon, to mamy do czynienia z dziełem sztuki, mamy do czynienia z obrazem, mamy do czynienia z czymś, co jest graficznym przedstawieniem dramatu, który rozegrał się owego dnia, owego wczesnego popołudnia, 30 kwietnia 1844 roku w Collège de France i ten zapis dramatu, ten obraz,