Mentionsy

Serce mi się ścisnęło na widok Pegi, kiedy ją przewożono na wózku.

Czemu twój Bóg, ciociu, pozwala, żeby istnieli tacy ludzie jak Pegi i ja?

Potem poszliśmy przygotować pokój Pegi, położyć czekoladki i postawić kwiaty, żeby czekały na nią jak wróci.

Przed wieczorem ciocia Róża obudziła mnie, mówiąc, że Pegi Blue jest już z powrotem i że operacja się udała.

Nie wiem, kto ich uprzedził, Pegi czy ciocia Róża, ale wyglądało na to, że wiedzą, kim jestem.

Cieszyłem się, bo Pegi wciąż była niebieskawa.

Spojrzałem na matkę Pegi, która nie jest niebieska, a mimo to jest bardzo ładna i pomyślałem, że właściwie moja żona Pegi może mieć kolor, jaki zechce, a ja i tak będę ją kochał.

Pegi otworzyła oczy, uśmiechnęła się do nas, do mnie, do swoich rodziców, a potem znowu zasnęła.

Z ciocią różą poczekaliśmy, aż Pegi otworzy oczy po raz drugi, a potem poszedłem do siebie odpocząć.