Mentionsy

Najpierw mój mały, rzekła marketanka, życzliwie usposobiona, przyznaj, że nie masz dwudziestu lat, najwyżej siedemnaście.

Musimy się rozstać, mały, rzekła marketanka do naszego bohatera.

fabrycystał zdrętwiały najbardziej uderzyło go straszliwie brudne nogi trupa którego już obdarto z trzewików zostawiając mu jedynie nędzne spodnie zblamione krwią chodź no rzekła marketanka zejdź z konia musisz się przyzwyczaić o patrz wykrzyknęła dostał w samą głowę kula wszedłszy w okolice nosa wyszła przeciwną stroną zniekształcając ohydnie trupę a jedno oko miał otwarte

jechał dalej w milczeniu marketanka spoglądała na niego od czasu do czasu spod okiem będziesz się bił jutro mały rzekła wreszcie dziś zostaniesz ze mną zawidzisz że musisz nawyknąć właśnie że nie ja chcę się bić zaraz wykrzyknął nasz bohater z ponurą zawziętością która spodobała się marketance

nasi rzekła spokojnie marketanka wracając z dysza na dowódzka gdyby twój koń zdolny był galopować posłałabym cię na przytasz na skraj lasu zobaczyć czy jest na narowninie ale w fabryce nie dał sobie dwa razy powtarzać łamał witkę topolową odarując lisi zaczął okładać konia co sił szkapa puściła się chwilę galopem po czym wróciła do truchcika marketanka wypuściła swojego konia galopem

— Ech, gdybym tylko wiedziała, gdzie jest mój pół — mówiła marketanka skłopotana.

Nic nie mogło go obudzić, ani strzały karabinowe tuż obok wózka, ani trucht konia, którego marketanka okładała ile wlezie.

Polecam ci tego małego huzara, krzykła marketanka.