Mentionsy

Przedstawimy Państwu fragmenty kilku książek, m.in. mistrza Eckharta, fragmenty Szekspira współczesnego, lata muminków.

Konflikt tragiczny, historia tragiczna, biorąc pod uwagę ogólną wiedzę na temat tragedii, choćby tragedii greckiej, czy wydaje się pani, że ludzie są w stanie zrozumieć przekaz opowieści o tragedii nie czytając Szekspira, nie czytając Sofoklesa?

Nie ma żadnej innej wielkiej sztuki Szekspira, żadnej tragedii Szekspira.

Pytanie właśnie takie szekspirowskie.

Biegają jak różnego rodzaju duszki, które się pojawiają mało ciekawe, ale duszki jak w burzy Szekspira.

Szekspir współczesny.

Potem nadszedł czas Szekspira historycznego, muzealnego i realistycznego.

W tym dziwnym połączeniu nowej i coraz wspanialszej techniki teatralnej z archeologiczną rekonstrukcją grobowca celtyckiego z szekspirowskiego króla Lira została tylko fabuła.

W takim teatrze Szekspir rzeczywiście się nie mieścił.

Początek XX wieku przyniósł przewrót w szekspirologii.

Po raz pierwszy zaczęto odczytywać Szekspira poprzez jego własny teatr.

Zaczynał się powrót do tzw. autentycznego Szekspira.

Niemal wszystkie ekspozycje szekspirowskie są zadziwiające w swojej nagłości, zarysowaniu konfliktów, podaniu tonacji.

Jeśli traktował ekspozycje jako baśń albo legendę, okrucieństwo szekspirowskiego świata stawało się także baśniowe albo legendarne.

Nikt od końca XVIII wieku nie oddziałał równie gwałtownie jak Szekspir na dramaturgię europejską, ale ta dramaturgia kształtowała z kolei teatry grające Szekspira.

Szekspir był zawsze żywy, jeśli żywa była dramaturgia, poprzez którą odczytywano jego dramaty.

Kiedy Szekspir w teatrze jest martwy i nudny, martwy jest nie tylko teatr, martwa jest dramaturgia epoki.

Na tym między innymi polega nadhistoryzm i uniwersalność Szekspira.