Mentionsy

Tego dnia rozeszła się wieść, że stary major, medalowy knur rasy angielska średnia biała, miał poprzedniej nocy dziwny sen, który pragnie wszystkim opowiedzieć.

Stary Major, tak go zwano, choć w wystawach brał udział jako piękność z Willingdon, cieszył się tak ogromnym poważaniem, że każde zwierzę chętnie było gotowe poświęcić godzinę snu, by usłyszeć to, co miał do powiedzenia.

W końcu stodoły major spoczywał na czymś w rodzaju podwyższenia, wygodnie wymłoszczonego słomu.

Najpierw weszły trzy psy, Bluebell, Jesse i Pincher, a za nimi świnie, które położyły się na słomie naprzeciw Majora.

W ciągu całego przemówienia majora mruczał z zadowolenia, wcale nie słuchając mówcy.

Gdy tylko major spostrzegł, że zebrani usiedli wygodnie i czekają na jego słowa, chrząknął i zaczął.

Gdy major przemawiał, z nor wylazły cztery wielkie szczury i stanąwszy słupka pilnie słuchały.

Major uniósł racicę, by uciszyć zwierzęta.

Major ciągnął.

Stary major odchrząknął i zaczął śpiewać.

Major jeszcze nie skończył, a słuchacze już śpiewali sami.