Mentionsy

Zapraszam do odwiedzania strony i Facebooka Suplementu Kultury.

To dużo pytań, ale i dużo odpowiedzi, bo to jest rzeczywiście bardzo taki głęboki i złożony problem.

Błuchakow, Stanisław Lem, także skończył medycynę, co bardzo jest widoczne w jego twórczości.

Uważam, że nie byłby to taki Lem, jakiego my znamy i cenimy, gdyby nie to, że skończył Akademię Medyczną, chociaż nigdy nie praktykował.

Kiedy wspomniałam Pani Stanisława Lema, to prawie 25 lat temu uświadomiłem sobie z uczniami, dużo, dużo młodszymi niż nasi uczniowie dzisiejsi, którzy nas będą słuchać, ale ci, którzy wtedy ze mną byli u Stanisława Lema, to też mam nadzieję, że nas będą słuchać.

I on wtedy uczniom przyszłej naszej szkoły, zupełnie innej klasy, opowiadał, teraz dzieci tych uczniów, którzy wtedy byli u Stanisława Lema, chodzą do szkoły, opowiadał, że przestał, jakby poczuł, że nie będzie lekarzem w momencie, kiedy był zobligowany pod koniec studiów przeprowadzić cesarskie cięcie, odebrać poród i te wody, jak wypłynęły to wszystko,

Kiedy pani wspomniała o laryngologii, to przypomniało mi się, że tato Stanisława Lema był laryngologiem, tak jak laryngologiem nie został, ale skomponował niesamowitą muzykę do wielu filmów, Krzysztof Komeda.

Skąd wybór tej specjalizacji i Lem nie zdecydował się na kontynuowanie czy zakończenie studiów medycznych, uzyskanie dyplomu czy zrobienie specjalizacji?

Bardzo ciężkie przedsięwzięcie, okupione ogromnym bólem i ten moment rodzenia się jest rzeczywiście taki mistyczny w sensie rezultatu i duchowości.

Więc myślę, że coś takiego spotkało Lemma.

Ja nie miałam z tym problemu, że jako kobieta na stażu odbierałam mnóstwo porodów, asystowałam do operacji.

I to było piękne, ponieważ stworzyliśmy wspólnie, bo to już jest inna praca, praca zespołowa, razem z Danielem Wyszogrodzkim, który napisał teksty piosenek z Tomkiem Szymusiem, który napisał piękną muzykę z panią Inzoną Palowicz, która stworzyła choreografię.

Mianowicie teraz pracuję z Natalią Kuchulską nad musicalem o życiu jej mamy Anny Jantar.

Ten język jest jednym z elementów tej kultury.

Więc myślę, że one mają problem z połączeniem tych wszystkich moich osobowości w jedno.

Zwłaszcza, że mamy do czynienia z jeszcze jednym elementem, który mnie niepokoi.

Ale powrót z Krakowa nie stanowił jeszcze problemu.

I tutaj okazało się, że problem jest poważniejszy niż mogłoby się wydawać.

Czyżbym po powrocie do Polski natknął się na ten sam problem, który gnębił mnie jeszcze przed wyjazdem?