Mentionsy

Po śmierci rodziców zamieszkałem w pałacu wraz z jedynym moim wujem Tarabukiem.

Wuj Tarabuk był poetą.

Napisany ten wiersz wójt Tarabuk odczytał go głośno i zawołał piękny wiersz.

Trudno uwierzyć, ile błędów ortograficznych zdążył popełnić wójt Tarabuk w tak krótkim wierszyku.

Zresztą sam wuj Tarabuk czuł, że pisze błędnie.

A wuj Tarabuk spał.

A wuj Tarabuk spał.

Może, poczuwszy w swej głębi rymowane utwory wuja Tarabuka, wzbożyło się jeszcze bardziej.

Domyślam się, że autorem tych wierszy jest wuj Tarabuk, który co dzień nad brzegiem morza wysiaduje przy składanym stoliku i suszy głowę nad rymami.