Mentionsy

prelekcji paryskich, czyli tego co Mickiewicz opowiadał w Collège de France pomiędzy grudniem 40 roku 1840 roku, a majem 1844, jaka to jest ciekawa praca, ponieważ do tej pory, mimo że 170 już niedługo lat minie, od chwili kiedy Mickiewicz zaczął swoje

Jedna z konsekwencji, która wynika z tej pracy i z tego objaśnienia, wynika w tym, że najprostsze wydawałoby się rzeczy, które z Mickiewiczem są związane i wydawałoby się, że jakoś rozumiemy, co on chciał mu powiedzieć i co mówił, że to jest dość jasne, a okazuje się, że zupełnie nic.

Co to znaczy, że Mickiewicz mówi, że w ten sposób Litwa ojczyzny moja.

Litwin ten Mickiewicz?

Rozszarpywali Mickiewicza na swoją stronę wszyscy, którzy go według geografii, z podręcznikowej geografii gminowej, czy geografii z mapy zwykłej, z kartografii popularnej.

patrzyli sobie i palcem pokazywali, jak jeszcze Mickiewicz się urodził gdzieś tam koło Nowogródka.

Mickiewicza ciągnął Pol... Ale to Polska dawniej.

Krótko mówiąc, kto tam mieszkał i tworzył, to Mickiewicza do siebie ciągnie, a kto panował nad tym terenem, okupował granice swoje, rozwijał i osiadał, no to do Mickiewicza do siebie ciągnie.

Więc taki Mickiewicz-Litwin jak dla Białorusinów Białorusin, jak dla Rosjanin, jak dla Polaków Polak, a dla Aniołów

Ale dobrze, ale nadal nie wiadomo, co to znaczy, że Mickiewicz powiada, że to ojczyzna moja.

No właśnie, tutaj, żeby zdać sobie sprawę, co właściwie Mickiewicz chciał powiedzieć, kiedy mówił, kiedy pisał i to ojczyzna moja, czyli tak rozpoczynał...

najsławniejszy w literaturze, w poezji polskiej poemat o słuch, który każde dziecko powtarza zna albo kiedyś znało, bo teraz już nie jestem pewien, to co właściwie Mickiewicz chciał przez to powiedzieć.

Teraz wystarczy, znaczy nie wystarczy, należy zacząć od zastanawiania się nad tym, co Mickiewicz chciał powiedzieć, mówiąc Litwo, ojczyzno moja, od zaglądania...

do tego, co Mickiewicz mówił o Litwie w Collège de France w roku 1843, w miesiącu marcu, między innymi, a przede wszystkim 21 marca 1843 roku, bo wtedy mówił o tym, kim są Litwini.

które zostały i które świadczą o tym, co Mickiewicz mówił w Collège de France o Litwinach, to to jest cudowna paśnia.

XIX wieku, to co Mickiewicz mówił, co dzisiaj można uznać za paśni o Litwinach, mówił to z całym rozmysłem i niesłychanie świadomie opowiadając tę paśnię.

Mianowicie Mickiewicz opowiadał, że Litwini to jest taki lud, który istniał

I mieli pewne typy religijne, tak to powiedział Zamickiewiczem, a to brawinizm, a to inne wyznania.

To jest ostatnie zdanie tego wykładu Mickiewiczowskiego w Collège de France po Litwinach.

Bo Mickiewicz opowiadał, że jak spojrzeć na czaszkę takiego człowieka, na jego profil, na jego twarz, na jego nos, czoło, lekko spłaszczone, to się okazuje, że przecież to jest hindus.

No właśnie i teraz ta cudowna waśń, którą Mickiewicz opowiadał w Collège de France, jeżeli na to nałożymy pierwsze zdanie pana

że jeżeli Mickiewicz mówił o geografii, to nie była to geografia kartograficzno-szkolna, tylko była to geografia metafizyczna, ponieważ Kindus, Litwin, Polak i Rosjanin, czyli ten, kto czeka na prawdziwe objawienie, w każdym z nas mieszka.