Mentionsy

Natomiast jak już otworzyła w tym pięćdziesiątym roku Instytut Wzornictwa Przemysłowego, to wtedy zaczęło się ten pięćdziesiąty trzeci rok tragiczny i tak dalej.

No właśnie, bo dziełem życia Wandy Telakowskiej był Instytut Wzornictwa Przemysłowego, który stworzyła i przez szereg lat tam pracowała.

I jakby celem tej Telakowskiej, tego instytutu absolutnictwa przemysłowego w dużej mierze była popularyzacja i demokratyzacja tych dóbr wysokich, prawda?

Instytut Dozornictwa Przemysłowego jest usytuowany na warszawskim Nowym Mieście, przy ulicach Świętojerskiej i Nowiniarskiej.

No wszyscy tam po prostu, mówiąc dzisiejszym językiem, odpadli, bo królowa się tak odnalazła w tej wzorcowni Instytutu.

To znaczy Telakowska i Instytut Wzornictwa Przemysłowego po prostu nie wypowiedzieli się w socrealizmie.

Jest taki list do Bieruta, towarzyszu Bolesławie Bierucie, nasz kolektyw Instytutu, przy rzeka w roku tam 54, mówię na rybę.

Ona pojechała podglądać, jak to się robi w Czechach, bo ona, to jest 49 rok, ona w 50-tym otwiera Instytut Dolnictwa Przemysłowego i po prostu jest ciekawa, jak takie instytucje wzorcujące centralne wyglądają w innych krajach.

Całym życiem jej jest Instytut.

Ja mówię, nie ma, tam nie ma życia osobistego, bo po prostu całą jej energię pochłaniał Instytut.

No właśnie, ale z tym Instytutem pożegnała się w takich okolicznościach dosyć przykrych.

Wanda odbiera z chusteczką przy nosie marząc, żeby to nie był ktoś z Instytutu.

W południe Instytut odwiedzi Elżbieta Gabriela Bawarska, królowa Belgów.

Wanda obiecuje, że zaraz, jak tylko się pozbiera, przyjedzie do Instytutu, a monarchini dostanie od niej w prezencie polską grypę.

Drzwi Instytutu otwierają się i stają w nich ogromny Jarosław Iwaszkiewicz i ledwo sięgająca mu do ramienia drobna, krucha postać w futrze, klejnotach i ozdobnym nakryciu głowy.

Wanda zaprasza królową najpierw do wzorcowni, gdzie pokazuje jej pisanki, wycinanki i koronki i opowiada ze swadą, jak Instytut przełożył ludowe wzory na masową produkcję.