Mentionsy

Donald Trump mówi o porozumieniu z Iranem, że już jest tuż, tuż, nie po raz pierwszy tak mówi, ale chyba po raz pierwszy Marco Rubio powiedział, że pewien etap, a może w ogóle cała operacja epicka furia dobiegła końca.

Więc mieliśmy już wiele sytuacji, w których ogłaszano zwycięstwo w tej wojnie, takie jednoznaczne, albo ogłaszano, że bardzo blisko jest porozumienie i że Iran już nie ma żadnych argumentów itd.,

Przede wszystkim tą taką pytaniem, które jest bardzo ważne w tym kontekście jest to, na ile Iran jest w stanie wytrzymać, na ile długo jest w stanie wytrzymać blokadę amerykańską, tą blokadę, blokady cieśniny Ormus, bo to jest kwestia wytrzymałości tego systemu, który...

No i jest pytanie na ile Iran, ten system cały wydobycia ropy przede wszystkim, będzie w stanie wytrzymać tę blokadę, no bo po prostu te magazyny się przepełniają i tak dalej.

Mówi się, że USA musiałyby albo dokonać inwazji lądowej, żeby zabezpieczyć te miejsca, z których może jeszcze Iran razić statki przepływające przez cieśninę, albo dokonać takiej bardzo zaawansowanej operacji konwojowej, która wiadomo wiąże się z wieloma ryzykami.

No już podczas tych negocjacji w Islamabadzie to było widoczne, że niekoniecznie ci, którzy są tam wysłani, mają pełne prerogatywy do tego, żeby zobowiązać całość tego, wydaje się w tej chwili dosyć sfragmentaryzowanego systemu władzy w Teheranie i generalnie w Iranie, żeby przymusić do jakichś ustępstw.

czy ta karta przetargowa Iranu i na pewno brano w ogóle Ormus w takiej szerszej geostrategicznej kalkulacji tej wojny.

Może nie zmianą reżimu w Iranie, ale sytuacją, w której takie jednostronne zamknięcie tej cieśniny Ormus będzie niemożliwe, bo na przykład państwa regionu dojdą do wniosku, że należy uzależnienie od cieśniny Ormus i Zatoki Perskiej w kontekście

że z Iranem trzeba coś zrobić, zanim jeszcze w ogóle był prezydentem.

Ja mam pewno, ja jakby taki pogląd jestem w stanie przedstawić, że wydaje mi się, niezależnie od tego, czy uważamy, że tej wojny można było uniknąć i wydaje mi się, że tutaj argumenty są przekonujące, to znaczy niektórzy uważają, że Iran wcale nie dążyłby, ludzie, których ja szanuję, tak twierdzą, na przykład Kacper Gidas, z którym prowadzę wspólny podcast, że Iran nie byłby to siłą destabilizującą w kluczowym punkcie

Czy są bliżej jakiegoś układu balansowania pomiędzy Chinami, Iranem w jakimś sensie?

Wydaje mi się, że zdecydowanie, że ten pierwszy scenariusz tutaj prawdopodobny, prawda, że państwa zatoki są zdecydowanie, widzą, że model, w którym powstrzymywania Iranu, takiego w jakiś sposób takiej zimnej kohabitacji, jest dla nich bardzo niebezpieczny.

Zatoka Perska, Iran nie jest, może nie tej skali oczywiście, ale czymś na kształt trzydniowej operacji specjalnej Putina dla Donalda Trumpa, dla tej administracji.

Natomiast ja mam wrażenie, że to w ogóle to jest taka gra, że Iran wygrywa, gdyż...

Tę zdolność rażenia Iran zachował.

Natomiast jak ja czytam w polskim internecie, że Iran kontroluje cieśninę Ormus.

No nie, Iran kontroluje na takiej samej zasadzie jak...

Przepraszam, ale taka jest prawda, ta operacja, oczywiście można krytykować Trumpa za zlekceważenie skali wyzwań, jakie będą czekały na Amerykę w Iranie.

Jednocześnie, gdyby z Iranem nic nie zrobiono, być może, to jest jedna z tych historii alternatywnych, których nigdy nie poznamy, za 10 lat

mądrzy by krytykowali i nie mówiliby, że teraz Trump jest jak Putin, bo chciał przeprowadzić specjalną operację militarną, ale że Trump jest jak Chamberlain, bo po prostu myślał, że Iran można obłaskawić, a to był ten kluczowy element, czy jeden z kluczowych elementów, który w długofalowej rywalizacji z Chinami okazał się, że pozbawił po prostu Stany Zjednoczone kluczowego miejsca, prawda?

Co pana zdaniem oznaczają te wszystkie zapowiedzi, końca etapu, zmiany tej sytuacji, porozumienia z Iranem?

Tej operacji Epicka Furia, tej uderzenia na Iran po raz pierwszy daje sygnały tak silne, że to się zakończy jakimś kompromisem i że będzie można uznać, że Donald Trump zakończył tą operację jakimś sukcesem.

Pamiętajmy, Madman Theory, którą stosował szczególnie wobec negocjacji wyjścia z Iranu Nixona, opierała się na tym, że Nixon chciał, żeby Wietnamczycy mieli przekonanie, że on jest gotowy z nimi podpisać umowę, ale jednocześnie jest szalonym antykomunistą, który jest gotowy zbombardować ich i właściwie to było tak zwane wycofanie poprzez eskalację, które zresztą też jest w rosyjskiej doktrynie wojennej.

Iranczykom się nie wydawało, że my jesteśmy na ostatnich nogach, bo wybory śródterminowe, bo nasza gospodarka i wy jesteście w stanie więcej wytrzymać niż my jesteśmy w stanie wytrzymać.

Eskalacja zawsze wiąże się z pewnymi konsekwencjami, ale uderzenie w system wydobywczy, czy w system energetyczny Iranu, o czym była mowa, ciągle wydaje mi się, ja mówiąc, że jest to na stole, to moim zdaniem Irańczycy sobie zdają z tego sprawę i Amerykanie sobie z tego zdają sprawę.