Mentionsy

I mądrość Dawida jest taka, że on swoje serce miał zakorzenione w Bogu i swoje decyzje właśnie też bardzo często tam, gdzie coś po ludzku był słaby, tam ze szczerością przychodził i stawał przed Bogiem i cały czas wracał do Niego.

Staje przed Bogiem właśnie taki, jaki jest.

Nie tylko tak, że jego małżonka, która nim gdzieś tam skardziła w sercu, jak zobaczyła przez okno jego, jak uwielbia Boga, że jak to tak król po prostu sobie podryguje, podtańcuje, tam podskakuje, a on jeszcze bardziej mówi, że nie będzie się wstydził tańczyć przed Bogiem, że będzie tańczył przed Bogiem, natomiast

Ale faktem jest, to tutaj Basia mówiła, zgadzam się z tym, że różnica między Dawidem a Salomonem była ta, że Dawid rzeczywiście miał serce skierowane ku Bogu i on nawiązywał tą relację ciągle z Bogiem.

A bezbożny człowiek, który nie ma relacji z Bogiem, ciągle ucieka od czegoś.

Ale to jest też piękne, ciekawe, że Estera, ona zanim udała się do tego króla, najpierw w pokorze stanęła przed Bogiem Izraela i zaczęła tak się modlić.

Tam, gdzie są tylko czyny, czyli tam, gdzie na przykład wchodzę w suchą praktykę postu jałmużny, ale to nie idzie z serca, to nie idzie z miłości, to idzie z chęci wypełnienia prawa, właśnie z takiej bojaźni, która jest, myślę, źle odczytywana, z jakimś takim chorobliwym strachem przed Bogiem.

Bo ta tęcza, ona jest takim znakiem przyjaźni z Panem Bogiem i każdy kolor coś tam symbolizuje.

Epistrofe i metanoia, czyli możemy wykonywać dobre czyny i przypisywać je sobie, a nie chcieć iść za Bogiem.