Mentionsy

Tolkieniada.

Tolkieniada.

Tolkien.

Tolkien.

No i u Tolkiena odnajdują badacze bardzo wiele śladów.

Oczywiście, znaczy to jest taki temat, który jeszcze wymaga dlatego, że tylko domyślamy się pewnych spraw, a jeszcze tak naprawdę oprócz naszego profesora Andrzeja Szyjewskiego w takiej niesamowitej książce, to jest jeden z największych wkładów, mi się wydaje, w badanie Tolkiena, a książka jest nieznana na świecie, bo jest tylko wydana po polsku, taka gruba książka.

I tam właśnie ten religioznawca wziął na warsztat całą mitologię Tolkiena i zwrócił uwagę na bardzo ciekawą rzecz, a mianowicie, że w tej mitologii Tolkiena w Silmarillionie, w innych opowieściach dookoła tego Silmarillionu mamy taki schemat, gdzie jest monoteizm, mamy boga jedynego, stwórcę świata, źródło wszystkiego co jest

I cel, ku któremu wszyscy dążą, to jest właśnie Eru Iluvatar, czyli jedyny ojciec wszystkiego, ale jemu w stworzeniu świata pomagają i potem w ochronie tego świata duchy, takie jakby potężne archanioły, które przypominają bardzo bogów politeistycznych z mitologii greckiej, rzymskiej, o której mówiliśmy kilka dni temu, czy też z mitologii germańskiej, która Tolkiena bardzo pasjonowała, czy no, powiedzmy, mitologii słowiańskiej.

Tolkien.

I Tolkien, kochając właśnie ten świat mitologii, a będąc jednocześnie, jak wiemy już z tych naszych opowieści, bardzo wierzącym katolikiem, monoteistą, radykalnym, chciał jednak w swojej mitologii te rzeczy pogodzić.

Tolkien.

I ja zaraz wyjaśnię, jak to można objaśnić, jak Tolkien sięgał do tego Zaratu Stryjanizmu, skąd on to wiedział i jak to wpłynęło, mimo tego, że nie znajdziemy tego w listach, bo jest tutaj pewien taki trop.

Ryszard Derdziński, J.R.R Tolkien.

To, co wiemy o Tolkienie, o jego biblioteczce, miał bardzo dużo książek, ale jakoś specjalnie nie pasjonował się Bliskim Wschodem i Persami i nie ma śladów, że w bibliotece miał takie książki i nie opisywał nigdy też tego typu wpływów.

Tolkien miał świadomość o istnieniu różnych mitologii.

Mądry Mazda, może nam się trochę skojarzyć z mądry, ponieważ to jest wspólne znowu tutaj źródło słów, więc Tolkien miał świetną znajomość.

I moja, żeby już nie zanudzać, moim zdaniem Tolkien poszedł jakby tą samą drogą myślową, co Zaratustra, kiedy tworzył Zaratustra swoją religię.

Tolkien.

U Tolkiena znowu mamy opis w Silmarillionie, że z myśli Eru i Luwatara najpierw narodzili się Valarowie, Ainurowie, którzy właśnie pomagali mu zrealizować rzeczywistość.

Tolkien.

Dlatego tutaj jest u nas podkreślony bardzo mocno monoteizm, ale Tolkien w mitologii swojej mógł sobie pozwolić na takie dywagacje, dlatego że dla niego znowu myślą przewodnią było przy tworzeniu fantazji, że fantastyka to jest to wykorzystywanie tej umiejętności naszego umysłu, którą mamy od Boga,

Pomagamy jeszcze Bogu bardziej rozwinąć jego myśl, jakby tę muzykę Boga, która jest u Tolkiena tak pięknie opisana jako Ainulindale.

U Tolkiena to jest Manuel, Sulimo, król jakby tych wszystkich walarów i jego brat, który ma na imię Melkor, który jest szatanem.

Tolkien.

Tolkien.

Natomiast jest taka postać Zala, perskiego bohatera, który był białowłosy i później został taki, no mi się też kojarzył z Tolkienem, ale no pewnie można znaleźć różnych.

25 marca, Dzień Tolkiena w Radio Wnet.

Nie da rady go tutaj przywieźć, bo się broni rękami i nogami, ale będzie z nami, tutaj współpracuje z nami przy tworzeniu Dnia Tolkiena.

To będzie taki swoisty, można powiedzieć, konwent na utokarze, które będą miłośnicy Tolkiena zebrani z całej Polski.

Tolkien, tak bardzo wierzący człowiek i stworzył świat w Władca Pierścieni, gdzie nie ma ani jednego kościoła, ani jednego księdza, żadnego kapłana, żadnych mszy.

Z drugiej strony nie ma jeszcze objawienia i Tolkien pisał kiedyś w jednym z listów, że u niego po prostu to wszystko wynika stąd, że dopiero oni wszyscy oczekują na takie pełne objawienie.

Więc u Tolkiena, jeżeli pojawiają się jakieś świątynie, to są to, no po prostu zawsze...

My będziemy teraz w nieustającym kontakcie, bo my chcemy wysmażyć tutaj ten Dzień Tolkiena oczywiście jak najlepiej.

Będziemy też tutaj troszkę akcentować postać Christophera Tolkiena, któremu zawdzięczamy mnóstwo przecież książek.