Mentionsy

Natomiast w peryskopie międzynarodowym przyglądniemy się stosunkom między Armenią a Azerbejdżanem niemal trzy miesiące po podpisaniu porozumienia waszyngtońskiego w sierpniu tego roku.

wojnę między Armenią a Azerbejdżanem.

Przypomnijmy, że w sierpniu tego roku premier Armenii Nikola Pashinyan oraz prezydent Azerbejdżanu Ilhan Aliyev podpisali w Waszyngtonie porozumienie pokojowe kończące konflikt wokół kwestii górskiego Karabachu, który został w całości przejęty niedawno przez Baku.

Kilka dni temu Azerbejdżan zniósł restrykcje na tranzyt towarów do Armenii, jednak na drodze do tego pokoju nadal pozostaje wiele przeszkód.

No to właśnie, jak wygląda to wprowadzanie pokoju między Armenią a Azerbejdżanem?

Sytuację mamy w tej chwili, którą można określić imianem pokoju bez pokoju pomiędzy Armenią a Azerbejdżanem.

Tutaj Azerbejdżan domaga się zmiany konstytucji Armenii, bo tam w preambule jest odwołanie do deklaracji niepodległości sprzed trzydziestu kilku lat, w której jest mowa o Karabachu.

Natomiast to porozumienie zostało uzgodnione już w marcu tego roku, a następnie w Waszyngtonie właśnie na początku sierpnia przy okazji tego trójstronnego spotkania zostało ono parafowane przez ministrów spraw zagranicznych Armenii i Azerbejdżanu.

Na tym, że jednym z głównych punktów spornych i takich miejsc konfliktowych pomiędzy Armenią a Azerbejdżanem, no bo już po skończeniu konfliktu karabaskiego mieliśmy do czynienia, czy mamy cały czas...

Ale przegrana wojna, natomiast wygrany pokój, bo Armenia może wreszcie mieć otwarte granice z Azerbejdżanem, z Turcją.

przez Azerbejdżan, z Azerbejdżanu do Armenii, bo nie ma tam infrastruktury odpowiedniej drogowej, ale wiemy, że w transporcie zboża kazachskiego przez Azerbejdżan koleją Gruzję do Armenii.

Więc ten Karabach, który był takim prusowym zwycięstwem, oczywiście jest to trauma, będzie to ogromna trauma, ale myślę, że jeżeli rzeczywiście uda się dopiąć te porozumienia, w tej chwili się toczą rozmowy z Azerbejdżanem na temat wylimitacji granic.

właśnie tranzyt towarów przez Azerbejdżan, zniesienie tej blokady, która faktycznie od 1989 roku istniała, potem w 1992 się Turcja do niej przyłączyła, czyli kawał czasu, że to pomoże Paszynianowi wygrać te wybory, czyli jego ugrupowaniu parlamentarne, dlatego że po prostu pokaże, że ta polityka jest skuteczna.

A jeżeli chodzi o Azerbejdżan, czy tamte intencje są rzeczywiście czyste?

Ponieważ czasami jak się patrzy na to, jak Azerbejdżan mówi, chociażby o Armenii, czy też o Rywaniu, jako de facto już mieście azerbejdżańskim, czy rzeczywiście w Baku również istnieje, pomimo tej silniejszej pozycji w tym konflikcie, chyba istnieje takie przekonanie, że do tego pokoju trzeba jakoś doprowadzić?

Myślę, że te narracje o wschodnim, a tak zwanym zachodnim, przepraszam, Azerbejdżanie, czyli obecnej Armenii są na użytek wewnętrzny.

No i oczywiście w interesie Azerbejdżanu jest zdominowanie Armenii, czy razem z Turcją całego Kaukazu Południowego, kontrola nad szlakami komunikacyjnymi.

Oczywiście, że Azerbejdżan rozmawia z pozycji siły.

sekretarz Rady Bezpieczeństwa Armenii, Armen Grigorian, dyskutowano, no jeżeli dojdzie do rewizyty w Baku, bo w tą stronę to były jakieś bardzo pojedyncze w ostatnich latach, ale jednak były przypadki, że ktoś tam z Azerbejdżanu przyjeżdżał.

Jeżeli by doszło do takiej rewizyty, to będzie znak, że jednak naprawdę zależy na pokoju strony azerbejdżańskiej, dlatego że Azerbejdżan dużo bardziej kontroluje i dużo bardziej reglamentuje niż Armenia tego rodzaju kontakty nawet pomiędzy środowiskami eksperckimi czy politologów.

Przewin wobec Azerbejdżanu przyznaje się do tego po roku zaprzeczania, czy też przemilczania, bo chce poprawić z Azerbejdżanem relacje, bo i na Azerbejdżanie zależy i też jej zależy na tym korzystaniu z korytarzy transportowych, które się przez Armenię otworzą.