Mentionsy

Chciałem to zjustrować, moim zdaniem, najlepszą definicją prawa zwyczajowego, jaka w ogóle jest, mianowicie literacką, umieszczoną w krzyżakach Henryka Sienkiewicza.

A dla mnie polskość bez Sienkiewicza to jak gdyby nie polskość.

ale chyba państwa, mam nadzieję, do czytania Sienkiewicza nie trzeba zmuszać i nie trzeba obowiązku lektury szkolnej, żeby o Sienkiewiczu i Sienkiewicza czytać.

Pierwsza to rocznica śmierci Henryka Sienkiewicza, która nie tak dawno minęła.

przed samą śmiercią Sienkiewicza.

Wielu, nawet bliskich znajomych Sienkiewicza, przewidując, że w najlepszym razie uda się uzyskać autonomię z carem jako królem Polski, otwarcie wyrażało sprzeciw wobec aktu państw centralnych.

Podpis Sienkiewicza właśnie pod tym dokumentem, bo żaden głos nie wywarłby wówczas większego wrażenia.

A zatem do Henryka Sienkiewicza wydelegowano Maurycego Zamojskiego i Andrzeja Platera z gotowym do podpisania protestem rozańskim.

Do Henryka Sienkiewicza, żeby zaprotestował, kiedy padły słowa niepodległość dla Polski.

Ale wróćmy do Sienkiewicza.

Twórczość Sienkiewicza, szczególnie ta historyczna, spotykała się, jak wszyscy wiemy, z ogromnym odzewem w tamtej epoce.

Cała działalność publicystyczna pana Sienkiewicza była dla Świętochowskiego wstrętna, a o rozbrykanej bezczelności świadczą głosy broniące Sienkiewicza, dużące i gwałcące opinie.

I myślę, że uzasadnione jest twierdzenie, że bez Sienkiewicza...

Z drugiego wydania pana Sienkiewicza zacytuję państwu fragment, który chyba bardzo, bardzo wyraźnie o tym przekonuje.

taką książkę, która żyje i oby żyła dalej, a żyć będzie tak długo, jak długo będziemy do Sienkiewicza sięgać.

Dionizy Henkiel ściskał rękę Sienkiewicza –

Motto twórczości Sienkiewicza.