Mentionsy

Zaporoża, no i wszyscy zastanawiamy się, mówiąc wszyscy, mam na myśli też no te takie państwa jak między innymi Polska, jak daleko jakby rozpisana jest ta strategia Władimira Putina, co on chce osiągnąć, no i też czy coś może w końcu zmienić, czy może dojść do jakiegoś przełomu, czekamy na kolejne już spotkanie prezydenta Donalda Trumpa właśnie z Władimirem Putinem na Węgrzech, czy do tego spotkania dojdzie, może to powinno być pierwsze pytanie, więc dzień dobry i zachęcam do odpowiedzi.

Nastąpił kolejny zwrot charakterystyczny dla dyplomacji trumpowej Ameryki Epoki Trumpa.

Dlatego, że przywódcy, zasadniczo biorąc przywódcy tej rangi, co Trump i Putin, spotykają się wtedy, kiedy albo wszystko, albo zdecydowana większość ustaleń jest dogadana.

Czyli to pokazuje, że ta dyplomacja, w cudzysłowie może, dyplomacja w wykonaniu prezydenta Trumpa odbiega bardzo radykalnie, bardzo drastycznie od wzorców dotychczasowych.

No i tutaj właśnie Trump zachowuje się tak, jakby grał w pobite gary.

On powiedział, że jakby w tej warstwie, myślę, że tutaj by się z Panem zgodził, że w takiej warstwie deklaratywnej komunikatów, no to mamy ogromny chaos i ta prezydentura Donalda Trumpa, ona pewnie pod takim hasłem zostanie zapamiętana, przynajmniej to, co jest do tej pory.

ale że z drugiej strony jest to pewien schemat powtarzalny, to znaczy wszyscy też poprzedni przywódcy jakoś liczyli na to, czy poprzedni establishment, decydenci amerykańscy liczyli na to, że uda się jakoś z Władimirem Putinem dogadać, porozumieć i że teraz jakby prezydent Donald Trump też zostawia sobie taki bufor, zostawiał przynajmniej do tej pory, a w tym momencie mógł zrozumieć, że jednak to nie jest taka gra, jaką on sobie zakładał i wcale z Władimirem Putinem się nie dogada i trzeba jakby zmienić ten kurs czy tę retorykę o 180 stopni.

Raz prezydent Donald Trump mówi o tym, że Ukraina nie będzie tych terytoriów oddawała, za chwilę mówi o tym, że być może będzie musiała pójść na daleko idące ustępstwa, w tym ustępstwa terytorialne.

Ta nadzieja, że oto właśnie teraz Trump wreszcie zrozumiał, co się dzieje, zrozumiał, że Putin go oszukuje, że nie gra z nim w tę samą grę i teraz już będzie Trump zachowywał się inaczej, to jest właśnie nadzieja, naiwna moim zdaniem bardzo.

Wszystko, co Trump robi do tej pory, właśnie robi, nie tylko mówi, ale również i robi, pokazuje, że on tego zrozumieć nie chce.

To oczywiście, że ta strategia, ta potrzeba tego tak zwanego piwotu w stronę Pacyfiku, to nie jest wynalazek Trumpa.

Trump jest do tego bardzo przywiązany, znacznie bardziej niż inni prezydenci dotychczasowi.

To jest też związane z pewnego rodzaju pychą, która bardzo charakteryzuje i Trumpa i jego otoczenie.

Proszę zauważyć, że w tym całym otoczeniu Donalda Trumpa, w tej całej ekipie nie ma słownie jednej osoby, która znałaby się na Rosji.

A gdyby chciał, gdyby oni się dogadywali, rzeczywiście Trump z Putinem i gdyby to Ameryka zażądała od Polski, żeby przepuściła ten samolot, to ja chciałbym zobaczyć w tym momencie minę pana Sikorskiego.

Stąd bierze się jego taka spokojna pewność siebie, która spotyka się z kolei z historycznym chaosem ze strony Trumpa.