Mentionsy

Jana Chrzciciela w Orawce i tak, to jest miejsce niezwykłe, o którym opowie nam pani Lucyna Borczuk, która jest przewodnikiem tutaj po tym kościółku, ale jak rozmawialiśmy wczoraj, umawialiśmy się na ten wywiad, to

No to zacznijmy może właśnie od tego kościółka, ponieważ gdy czytałem o Orawie i o tym, co należy zobaczyć tutaj na Orawie, to na pierwszym miejscu pod wieloma względami jest właśnie ten kościół.

Kościół ukończono około 1656 roku i znany jest z wyposażenia, z malowideł.

Kościół drewniany, to chyba zapomniałem dodać, że jest to jeden z obiektów na szlaku drewnianym tutaj w Małopolsce.

Przepiękny kościół, który znajdował się zawsze do dziś na bardzo ważnym chyba szlaku komunikacyjnym między tą częścią Europy, między Polską a Węgrami.

I wracając jeszcze tutaj do tego kościółka, patrzę w górę, jest belka na tęczy, jeżeli się nie mylę, tak to się nazywa, i krucefiks i kolejne figury.

Biblia w obrazkach, przedstawienia świętych, o których jeszcze nie powiedzieliśmy i przede wszystkim to, z czego Kościół jest najbardziej znany, czyli dziesięć Bożych przykazań.

Komu służył ten kościół?

Był to pierwszy parafialny kościół rzymskokatolicki i służył nie tylko mieszkańcom Orawki, ale również przyległych wsi.

Na słuchawskiej części w Twardoczynie również znajduje się piękny kościół, który zresztą chyba jest na liście UNESCO, jeżeli się nie mylę, kościół wszystkich świętych.

Kościół tamten ma troszkę starszą historię, ale też miał wątek luterański, a ten, w którym się znajdujemy, zawsze był rzymskokatolicki.

Czy jest jeszcze coś, na co powinniśmy zwrócić uwagę tutaj przychodząc do tego kościółka?

To wejdźmy poza kościół.

My również zapraszamy, tym bardziej, że naprawdę jeżeli Państwo jadą w stronę Chyżnego, to zwrócą Państwo uwagę na ten kościół po prawej stronie, jadąc właśnie od Krakowa i na pewno zwrócą Państwo uwagę na piękno tej budowli.

A my, proszę Państwa, wyszliśmy jeszcze tutaj przed kościół na cmentarz, o którym wspominaliśmy, na małe post scriptum.

Mówiłam Państwu, że kościół jest drewniany.

A w 1728 roku ukończono murowaną kaplicę po to, żeby było coś trwałego na wszelki wypadek, bo rzeczywiście drewniany kościół mógł w każdym czasie spłonąć.

Proszę Państwa, no zobaczyć ten kościół, zobaczyć jeszcze farbiarnię może, porozmawiać o historii Orawy, a posycić się tym pięknem.

Chociażby wspomniany przeze mnie kościółek.