Mentionsy

Górnik Zabrze wygrywa i piękny puchar pojechał do Zabrza.

Januszu, chciałbym zapytać, bo Górnik wygrał 2-0.

Liczył się ten finał, liczyły się emocje, bramki, no i niesamowity finał z tym Lukasem Podolskim i Stanisławem Moślizą z dwoma pomnikami, legendami już Górnika Zabrze, które podniosły ten puchar.

Wiadomo, że Raków nie podał zadań, dał się zdominować przez górnik Zabrze, że zagrał po prostu gorzej niż zwykle, można się było spodziewać, pełnił kilka błędów, a górnik to wykorzystał i chwała dla Zabrza.

Czy taki mecz mógł na przykład w pewien sposób sparaliżować piłkarzy Rakowa, a powiedzmy nieść Górnika?

Wydaje mi się, że być może niektórymi elementami gry po prostu Górnik był lepszy.

Przecież ten sukces Górnika to rodził się w bólach.

Pamiętam nasze wyjazdy we wczesnym Kanal+, kiedy myśmy tam jeździli, niezapomniany pan Bolesław, Bolek Niesyto, prawda, zawsze nas witał i myśmy się też z tym Górnikiem zawsze tak zaprzyjaźniali.

jaka atmosfera jest w Górniku, jak się to wszystko pompuje, jak to się ładnie mówi, jak wszystko nabiera wielkiego znaczenia, że pomyślałem sobie, że Raków, doświadczony meczami pucharowymi w europejskich pucharach, zdobywaniem pucharów, przyzwyczajony do wielkich publiczności, do tego, że jest dużo bardziej obytą, spokojnie poradzi sobie z Górnikiem, ale nie, Górnik rzeczywiście

Myślę, że Górnik po latach dominacji w polskiej piłce, latach 60., 70., 80., potem na skutek zmian ustrojowych i tego, że górnictwo przestało już finansować sport, zwłaszcza piłkę nożną, stał się bardzo przyjemnym klubem, zaliczył dwukrotny upadek do pierwszej ligi, czyli do niższej klasy rozgrywkowej, klepał biedę.

w jedynym meczu, w którym grała polska drużyna w europejskich pucharach, a więc w pucharze z Dobrych Pucharów w 1971 roku, kiedy to Górnik przegrał finale z Manchester City 1-3, więc ten pan Stanisław, który doczekał

Wczoraj wiedział, że Górnik jest znowu wielki.

Ja przez lata śmiałam się z Piotrka Koźmińskiego, znanego reportera piłkarskiego, który mówił, że Polni wróci i odbuduje Górnik i będzie w Górniku grał i zrobi z tego wielki klub.

Ale też pamiętajmy, że kiedy Górnik wychodził, to bardzo też taki symbol, a więc ten zadzwoniony dzwonek, prawda, jeśli tak można powiedzieć, a więc odwołanie się do popularnego Smolenia, też świętej pamięci pana Stanisława, takiego legendarnego kibica Górnika.

Ja myślę, że właśnie Górnik, jak mało który klub, ma takie wielkie ikony.

Zawsze kiedy mówiłeś o kanale Plus, dzisiaj kiedy oglądam transmisje z Górnika Zabrze, to reporterzy kanału Plus zawsze często sięgają po gwiazdy sprzed lat Górnika, które komentują dzisiaj to, co wydarzy się na boisku aktualnie.

I faktycznie dlatego Górnik jest tak wielki, jest Górnikiem, który ma większość kibiców na całym Śląsku, przy całym szacunku, nie wiem, Lagieksy, Piasta, czy przede wszystkim Ruchu Bożów.

Tak, ale oddajmy to, że Górnik jest naprawdę zjawiskiem w piłce śląskiej, polskiej piłce też oczywiście, bo nieprawdopodobna historia za tym Górnikiem się ciągnie.

To był chyba ostatni puchar, kiedy Górnik zdobył w 1972, wygrana z Legią 5-2, cztery bramki Lubańskiego.

Także święto dla Zabrza, święto dla Górnika, który ciągle walczy o Mistrzostwo Polski, więc wszystko idzie w fantastycznym kierunku.

Mariana Dziurowicza, który lubi zarządzać klubem w sposób bezwzględny i dosadny, ale ja kiedyś go zapytałem, dlaczego wziął się za górnika drużynę, która

I to z Warszawy, więc górnik miał wszędzie kibiców.

Później już nie był tak mocny, ale jako biznesmen bardzo, bardzo pomagał górnikowi

I wiem, że ta jego misja ratunkowa też pozwoliła przetrwać Górnikowi najgorsze lata, bo mówię, kiedy po zmianach politycznych w Polsce i zmianach gospodarczych, no już nie można było bezkarnie, bezkarnie mówię, bo nie miało to większego sensu, żeby pieniądze z zysku za wydobyty węgiel szły bezpośrednio na piłkę nożną, gdzie piłkarze byli zatrudniani w kilku kopalniach naraz po to, żeby

Te ich pensje były wysokie, ale to były stare, romantyczne czasy, ale zawsze okraszane dobrym futbolem, dobrą piłką Górnika Zabrze.