Mentionsy

Ale teraz przejdziemy do innego giganta dzisiaj, Stefana Żeromskiego, tak?

Zgadza się, nie tylko dlatego, że mamy rok Żeromskiego, który dobiega już co prawda końca, ale myślę, że Żeromskiemu można poświęcić nie tylko jeden rok, lecz także i dwa, trzy, a może nawet całe życie, tak jak niektórzy nasi goście, którzy poświęcili całą swoją karierę badaniu twórczości Żeromskiego, nie tylko tych najbardziej znanych utworów, ale przede wszystkim tego, co mało dotychczas było o nim rozpowszechnione w naszej wiedzy.

i Żeromski.

I to też taka anegdotyczna sytuacja, bo jak zmarł w 1925 roku Żeromski, to był wielki, gigantyczny pogrzeb i uczestniczyły setki tysięcy ludzi, a rok później, jak zmarł, to było o wiele mniej ludzi.

Prosimy o uwagę przed wiośnie Stefana Żeromskiego.

No i Stefan Żeromski to jest naszym tematem i festiwal Żeromskiego organizowany przez Teologię Polityczną.

Zaczynamy już w najbliższy poniedziałek, 6 października w Kinie Syrena i pierwsze spotkanie festiwalowe, czyli ta premiera Festiwalu Żeromskiego, to będzie spotkanie w nowej formule.

Będziemy próbowali sprawdzić, w jaki sposób Żeromski krytycznie odnosił się do swojego świata i czy my jakoś wykorzystując ten jego warsztat jesteśmy w stanie w formie wizualno-słownej oddać nasze rozterki związane ze współczesnością.

Poza tym odbędą się także panele dyskusyjne z udziałem specjalistów zajmujących się twórczością Żeromskiego i społeczeństwem polskim, filozofią polską.

No właśnie, a w ogóle wspaniałe książki pisał Stefan Żeromski, ale też czy będzie taki wątek poświęcony jego życiu prywatnemu, które umyka w wielu wypadkach, a to był też nieprawdopodobny życiorys, absolutnie niebywały, wielka rola kobiet, które no jakby, że tak powiem, kształtowały Żeromskiego, począwszy od matki, później macochy,

Żeromski faktycznie jest bardzo ciekawą postacią, nie tylko jako autor wielu utworów, które natrwale wpisały się w kanon literacki polskiej literatury, lecz także właśnie jako niesamowicie skomplikowana osoba z biografią, którą można byłoby obdzielić kilka osób i również byłyby bardzo bogate.

Nie pamiętamy o tym, nie było to też dotychczas wydobywane gdzieś na powierzchni, także w związku z tym, jaką czcią otaczany był przez swoje dzieci, swoje córki, Stefan Żeromski, a więc nie wydobywano takich faktów, które były w jakiś sposób...

Rysą na pomniku Żeromskiego, który sam sobie wystawiał i który później właśnie konserwowała jego rodzina.

Idzie tutaj zarówno o te doświadczenia skrajnej biedy związanej z brakiem ziemi, a następnie wręcz ze sprzedażą dworu, jedyną taką wartością materialną, którą posiadała rodzina Żeromskiego.

Żeromski później...

Także ta rola kobiet w życiu Żeromskiego od początku była ogromna.

Te łańcuchy jednak takie były, że tak powiem, przyjęte chyba jednak z radością przez Żeromskiego, ale

Żeromski był agnostykiem, więc dla niego to obrazoburczenie było.

Co ciekawe, z racji, że tak powiem, decyzji Anny, jego, no nie żony, żony, no tak to powiedzmy, bo on pisał o niej jako o swojej żonie, ale ona nie była formalnie jego żoną, ale przepisał jej i Monice Żeromskiej, którą znamy z gigantycznej pracy w ogóle, no z absoluty...

I że właśnie ta Oktawia, która jest gdzieś na marginesie tak naprawdę legendy Żeromskiego w związku z tym, że bardzo ciężko chorowała, ona także doświadczała w związku ze swoim macierzyństwem wielu trudnych sytuacji, wielokrotnie poroniła, traciła dzieci w młodym wieku.

Ona generalnie do końca pozostała wierna swojemu mężowi i poświęciła dom na Izbę Pamięci Żeromskiego.

dążyły do tego, aby przeciągnąć go na swoją stronę i uczynić Żeromskiego taki żywy pomnik tych wartości, do których były owe środowiska przywiązane.

I to jest wszystko to, co znajduje się pod przykryciem tych najczęściej powielanych mitów o Żeromskim, które wynikają z takiej powierzchownej lektury, głównie lektur szkolnych, czyli ludzi bezdomnych, czy przedwiośnia.

Bo myślę sobie właśnie, jakie jeszcze rzeczy Żeromskiego czytane są w szkole, to chyba tylko te dwie pozycje, a one są tak naprawdę bardzo trudne dla młodych ludzi.

Wydaje mi się, że raczej się chroni uczniów przed takimi mniej oczywistymi formami literatury, a gdyby opowiedzieć uczniom, nawet w liceum, myślę też o studentach, ale już w liceum można byłoby opowiedzieć o tym, jak bardzo skomplikowane były te losy Żeromskiego, z jakich on się wydobywał, można powiedzieć, nizin społecznych i takich życiowych, żeby stać się właśnie tym pomnikiem.

I zapoznajmajmy się z Żeromskim, bo naprawdę powrót do niego.

Którą pani najbardziej lubi książkę Żeromskiego?