Mentionsy

Ustawa ta wdraża inspirowany niemieckimi pomysłami unijny finansowy projekt uzbrojenia państw członkowskich.

Unijne przepisy mające chronić budżet Unii zawierają jednak postanowienia, które wypłatę unijnych środków finansowych też dla projektu SAFE uzależniają od spełnienia w tym przypadku przez Polskę różnych, nieznanych jeszcze warunków, w razie stwierdzenia których w Polsce przez polityczne organy unijne, jeśli stwierdzą jakieś nieprawidłowości, co jest lub będzie

warunkowość wypłacanych transz z unijnych programów, także pożyczki SAFE, jest głównym instrumentem politycznych nacisków i szantażu na sterowanie działaniami państw członkowskich w kierunku zgodnym z oczekiwaniami politycznego centrum UE.

Jak groźna byłaby zgoda na ponowne poddanie się takiej prawno-finansowo-organizacyjnej przemocy Unii wobec Polski w ramach projektu SAFE pokazują nam doświadczenia związane z programem KPO, tzn.

Krajowym Planem Odbudowy i Zwiększania Odporności sprzed kilku lat i żądaniem Komisji Europejskiej wypełniania przez ówczesne polskie władze dziesiątek narzucanych nam bezprawnych działań tzw.

kamieni milowych sprzecznych z interesami i prawem polskim.

Pamiętamy te upokarzające Polskę, Sejm, Prezydenta i inne ustrojowe organy zabawy i szyderstwa, głównie ze strony Niemców.

Te drwiny o finansowym głodzeniu Polski i polskiego rządu.

Chodziło wtedy o wymuszenie zmiany demokratycznie wybranych w Polsce władz na życzliwe interesom unijno-niemieckim.

Ale nawet kolejne spełnianie tych pozatraktatowych, bezprawnych żądań unijnych godzących w polski porządek prawny nie prowadziło do uruchomienia dla Polski wypłat.

Jak przyznawali otwarcie politycy PO, te środki w ogóle nie miały być ówczesnym polskim władzom wypłacane, by nie wzmacniać ich wyborczych szans, a miały być zamrożone i czekać, aż lewacka opozycja z PO wróci do władzy.

Chodziło wtedy bowiem tylko o doprowadzenie ówczesnego konserwatywnego rządu do oddania władzy, co przy silnym wsparciu UE i Niemiec w Polsce niestety w 2023 roku się udało.

Unia Europejska przez marionetkową przewodniczącą Komisji Europejskiej wskazywała Polsce coraz to nowe żądania będące w istocie żądaniami polskich zbuntowanych środowisk prawniczych, których programy odrzucane były w demokratycznych wyborach.

Komisja Europejska i Rada Unii Europejskiej żądała między innymi głębokich zmian w polskim wymiarze sprawiedliwości i sądownictwie.

I wymusiła jako warunek wypłaty transzy w programie KPO, jako jeden z wielu kamieni milowych, uchwalenie między innymi ustawy z 13 stycznia 2023 roku o zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym i niektórych innych ustaw.

Wnosiła system odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów, unieważniała orzeczenia niektórych sądów, wprowadzała grafomańskie, opisowe, nieznane polskiemu systemowi prawa ani doktrynie pojęcia sędziego czy też sądu ustanowionego na podstawie ustawy.

Tworzyła zbuntowanym sędziom możliwość podważania statusu swoich kolegów sędziów, których ci zbuntowani sędziowie subiektywnie uznawali za źle powołanych i obelżywie określali ich jako neosędziów.

Trybunał oczywiście uznał ją za rażąco sprzeczną z polską konstytucją i w wyroku jej dotyczącym pod sygnaturą KP 1 na 23 szczegółowo przeanalizował prawną drastyczność tej sytuacji.

Właśnie tego rodzaju warunki Unia stawiała w przeszłości Polsce do wykonania, nazywając to bezczelnie troską o praworządność w Polsce.

Jednak warto na przykładzie tej dosłownie podyktowanej Polsce przez Unię Europejską ustawy, będącej wówczas przykładem stosowania wobec Polski przy okazji wypłacania jej środków finansowych z KPO tzw.

Warto byłoby to pokazać szerzej i pokazać szerzej kontekst bezprawnych w zasadzie mafijnych działań Komisji Europejskiej i jej Przewodniczącej wobec Polski.

Przedstawiłam to w swym zdaniu odrębnym do uzasadnienia tego wyroku, uzupełniając go o szersze okoliczności i skutki nielegalnych działań Unii wobec Polski.

Cytowana ustawa ze stycznia 2023 roku, nakazana przez Unię Europejską jako krok milowy dla wypłaty środków z KPO, zawierała tylko 11 artykułów, ale skutkiem jej ewentualnego wejścia w życie byłaby głęboka destrukcja i anarchizacja wymiaru sprawiedliwości, jak też obalenie fundamentów polskiego ustroju konstytucyjnego i suwerenności państwa.

Oznaczałoby to faktyczne obalenie też funkcji Trybunału Konstytucyjnego, zdestabilizowało życie gospodarcze i społeczne oraz zniszczyłoby obrót prawny w Polsce.

Takie warunki do spełnienia wymyślili wówczas dla Polski unijni politycy, by w końcu i tak środków z KPO do czasu zmiany władz w Polsce na podległe Unii nie wypłacić.

Zasada warunkowości dotyczy dziś, jak wspomniałam, także Unijnego Programu Uzbrojenia Armii Polskiej nazywanego SAFE.

Dlatego warto uczyć się na swych błędach i wyciągać wnioski z mafijnej gry, jaką wobec Polski prowadzi UE.

Ówczesne władze Polski przy sprawie KPO przyparte do muru poddały się szantażowi Komisji Europejskiej uznając je za mniejsze zło, ale i tak zostały oszukane.

Może zmianę szefa Polskich Sił Zbrojnych?

A może oddanie Niemcom Gdańska czy terenów północno-zachodniej Polski?

Po Niemcach jako Polacy winniśmy spodziewać się wszystkiego najgorszego.

Tym bardziej, że stawką jest już nasza suwerenność i niepodległość, które ceny nie mają.