Mentionsy

europejskim się mówi, to na temat Krajowej Rady Sądownictwa to brzmi to tak, że sposób wyłaniania sędziowskiej części i w konsekwencji całego KRS-u może budzić wątpliwości co do niezależności od władzy ustawodawczej.

I przede wszystkim tu wpadnę w słowo, no też my jako naród nie mieliśmy żadnego nawet takiego pośredniego wpływu na kształt KRS-u, prawda?

Bo w tym modelu poprzednim, no to ten wybór, znaczy kształt KRS-u nie podlegał praktycznie żadnej kontroli społeczeństwa.

Za pośrednictwem jednak kształtuje się Sejm i to ten Sejm decyduje o tym KRS-ie.

Co prawda finalnie następowała jakaś tam jednak, można mówić, że jakaś pośrednia kontrola społeczeństwa w postaci tego aktu nominacji prezydenta, ale niemniej jednak to prezydent mógł nominować wyłącznie z tych kandydatur, które wpłynęły przez KRS, więc tak naprawdę ta kontrola...

Przez lata, przed tymi dawnymi KRS-ami te osoby miały naprawdę marne szanse, bo bardzo rzadko jak do jakiegoś konkursu stawał sędzia i na przykład adwokat, radca czy prokurator, no to zawsze uważano, że sędzia ma lepszą tę metodykę pracy, już jest nauczony tego warsztatu pracy sędziego i z reguły ci adwokaci, radcowie, prokuratorzy przegrywali z sędziami te konkursy.

Potem jest opinia wizytatora, potem jest opiniowanie, to jest właśnie ta uchwała KRS-u, potem jest prezydent.

Nie, on to weryfikuje uchwały KRS-u i albo nominuje, albo odmawia nominacji, bo idąc tym tokiem rozumowania, to jak mamy w Konstytucji zapisane, że prezydent łaskawia, to znaczy, że wszystkich, którzy złożą wniosek, tak?