Mentionsy

Iranka, która mieszka od 13 lat w Polsce, także bardzo dobra restauracja Teheran.

Moja mama była samotnie wychowującą matką w Iranie dwóch córek, mnie i mojej siostry.

I ja zawsze wiedziałam, że my nie będziemy mieszkać w Iranie, chociażby z racji na to, że ona bardzo dużą uwagę na to składała, żebyśmy mówili po angielsku.

I zawsze wiedzieliśmy, że będziemy wyjeżdżać, bo też i ja i moja siostra, mimo iż byłyśmy młode, to na własnej skórze widzieliśmy, jak ona musi przeżyć to życie jako kobietę w Iranie.

No dobrze, to teraz w takim razie w kilku słowach opowiedz proszę, jakie ty masz wspomnienia Iranu.

Jak dzisiaj oglądasz, docierają do ciebie informacje z wydarzeń w Iranie, to jakie są wasze odczucia?

A jak obecnie wygląda sytuacja kobiet w Iranie?

Tak, bo ja w Iranie jeszcze mam babcię i moją ciocię.

Iranczycy są niesamowity gościnnymi ludźmi.

Przez ostatni miesiąc też Iranczycy przechodzili wszystkie stany emocji.

Czy widzisz takie ryzyko, że będzie teraz próba mszczenia się za tą śmierć też na zwykłych obywatelach Iranu?

Prawda jest taka, że my Iranczycy też od paru lat wiedzieliśmy o tym, że Hamenei tak naprawdę nie żyje, więc ten korpus, który stawiał jego miejsce, bo on ma jedną rękę amputowaną, on nie może ruszyć tą ręką.

I od paru lat podejrzewali Iranczycy, że on, że jak zaklonowali tego człowieka, z racji na to, że on miał inny kształt twarzy, inny kolor żuchwy, ruszał tą ręką przypadkiem parę razy, dlatego też chował się pod ziemi i naprawdę, jak miał jakąś wymowę, to bardzo krótko to trwało.

Przez ostatnie lata reżim w różnych sposobach pozbywał się tych osób, które mogli go zastąpić i w jakikolwiek sposób byli lepsi dla nas, Iranczyków, dla moich rodaków, niż Hamenei.

Tylko, że to Iranczycy nie będą podejmować takiej decyzji, to będzie zawsze narzucone przez rząd.

Widzisz takie ryzyko, że może taki scenariusz czekać Iran, czyli że ta Republika Islamska wcale nie będzie zniszczona, a potem jeszcze będzie się mściła na tych, którzy dzisiaj próbują walczyć o wolność.

Myślę, że jedyne, co uciekło im z ręki, temu reżimowi, to jest to, że nie pomyśleli o tym, że jak przez lat masowo Iranczycy wyjeżdżają za granicą kraju, to za którymś czasem, jak będą ich masakrować, jak będą wyłączać internet, to my, któregoś dnia wstajemy, będziemy ich głosem.

No Iran to jest ogromne państwo, pięciokrotnie większe niż Polska i też ogromny potencjał i wielkie piękno tej kultury, gdybyś w kilku słowach mogła opowiedzieć, z takim przesłaniem też do Polaków, bo teraz oczywiście jest wojna i na ten moment nikt nie myśli o odwiedzinach, też o turystyce, ale tego życzymy i trzymamy kciuki, aby za jakiś czas móc powrócić do tego myślenia, w czym tkwi piękno Iranu.

Zaczynam to od tego, że w Iranie bardzo ciężko jest uzyskać paszportu lub wizę wyjazdu z kraju, a uzyskanie paszportu dla kobiety jest podwójnie trudne.

Ja nadal nieraz rozmawiam z Iranczykami mówiąc o tym, gdzie byłam, to nie są w stanie uwierzyć, że my do takich miejsc często jeździliśmy.

Iran jest krajem cztery pory roku, czyli przez cały rok wszystkie pogody są dostępne.

Na południu też mamy jedyne miejsce, gdzie mamy czarnoskórych Iranczyków.

Iran...

Ludzie Iranczycy są bardzo gościnnymi ludźmi.

I moim właśnie marzeniem jest to, żeby był wolny Iran.

My nie chcemy opuścić Polski ani do Iranu, ani nigdzie indziej.

A gdybyś mogła na koniec naszej rozmowy przekazać kilka słów do obywateli Iranu, do tych osób, które teraz na pewno jeszcze w każdej godzinie patrzą z jakimś strachem, z jakąś niepewnością, to co byś im chciała powiedzieć?