Mentionsy

Górnik Zabrze wygrywa i piękny puchar pojechał do Zabrza.

Januszu, chciałbym zapytać, bo Górnik wygrał 2 do 0, piękna atmosfera, czy to był mecz godny finału?

Legendami już górnika zawsze, które podniosły ten puchar w takim geście triumfu.

Nie podał zadań, dał się zdominować przez górnik Zabrze, że zagrał po prostu gorzej niż zwykle.

Można się było spodziewać pewnie kilka błędów, a górnik to wykorzystał i chwała dla Zabrza.

Czy taki mecz mógł na przykład w pewien sposób sparaliżować piłkarzy Rakowa, a powiedzmy nieść Górnika?

Wydaje mi się, że być może niektórymi elementami gry po prostu Górnik był lepszy.

Natomiast też bym chciał Ciebie, Januszu, zapytać o to, bo przecież ten sukces Górnika to rodził się w bólach.

Niezapomniany pan Bolesław Bolek-Niesyto zawsze nas witał i myśmy się też z tym górnikiem zawsze tak zaprzyjaźniali.

Więc kiedy to wszystko oglądałem, patrzyłem na to, jaka atmosfera jest w Górniku, jak się to wszystko pompuje, jak to się ładnie mówi, jak wszystko nabiera to wielkiego znaczenia, że pomyślałem sobie, że Raków

doświadczony meczami pucharowymi w europejskich pucharach, zdobywaniem pucharów, przyzwyczajony do wielkich publiczności, do tego, że jest dużo bardziej obytą, spokojnie poradzi sobie z Górnikiem.

Ale nie, Górnik rzeczywiście zagrał tak, jak trzeba, po prostu przechylszył Raków.

Myślę, że Górnik po latach

w jedynym meczu, w którym grała polska drużyna w europejskich pucharach, a więc w Pucharze z Dobrych Pucharów w 1971 roku, kiedy to Górnik przegrał finale z Manchesterem City 1-3, więc ten pan Stanisław, który miał za sobą dni chwały, przeżył też klubową biedę i zapaść, no wczoraj triumfował, wczoraj wiedział, że Górnik jest znowu wielki.

Ja przez lata śmiałam się z Piotrka Koźmińskiego, znanego reportera piłkarskiego, który mówił, że Polni wróci i odbuduje Górnik i będzie w Górniku grał i zrobi z tego wielki klub.

Ale też pamiętajmy, że kiedy Górnik wychodził, to bardzo też taki symbol, a więc ten zadzwoniony dzwonek, prawda, jeśli tak można powiedzieć, a więc odwołanie się do popularnego Smolenia, też świętej pamięci pana Stanisława, takiego legendarnego kibica Górnika.

Ja myślę, że właśnie Górnik, jak mało który klub, ma takie wielkie ikony.

Zawsze kiedy mówiłeś o Kanał Plus, dzisiaj kiedy oglądam transmisję z Górnika Zabrze, to reporterzy Kanału Plus zawsze często sięgają po gwiazdy sprzed lat Górnika, które komentują dzisiaj to, co wydarzy się na boisku aktualnie.

I faktycznie dlatego Górnik jest tak wielki, jest Górnikiem, który ma większość kibiców na całym Śląsku, przy całym szacunku, nie wiem, Lagieksy, Piasta, czy przede wszystkim Ruchu Bożów.

Ale oddajmy to, że Górnik jest naprawdę zjawiskiem w piłce śląskiej, polskiej piłce też oczywiście, bo nieprawdopodobna historia za tym Górnikiem się ciągnie.

To był chyba ostatni puchar, kiedy Górnik zdobył w 1972, wygrana z Legią 5-2, cztery bramki Lubańskiego.

Także święto dla Zabrza, święto dla Górnika, który ciągle walczy o Mistrzostwo Polski, więc wszystko idzie w fantastycznym kierunku.

Mariana Dziurowicza, który lubił zarządzać klubem w sposób bezwzględny i dosadny, ale ja kiedyś go zapytałem, dlaczego wziął się za Górnika drużynę, która była w takim stanie upadku, mówił, bo poprosili mnie o to wielcy ludzie.

I to z Warszawy, więc Górnik miał wszędzie kibiców.

Później już nie był tak mocny, ale jako biznesmen bardzo, bardzo pomagał górnikowi