Mentionsy

I też to była współpraca z Aleksandrem Zutohorskim od początku, czyli od formalnego złożenia przez nich wniosku zgoda była na poszukiwania w kwietniu, w maju dwudziestego trzeciego roku, w maju dwudziestego trzeciego roku polska strona, czyli my plus specjaliści z Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego, IPN-u i partner ukraiński rozpoczęliśmy poszukiwania, które zakończyliśmy z pewną przerwą w roku dwudziestym czwartym, ale w dwudziestym piątym mogliśmy już prowadzić prace ekshumacyjne, które zakończyliśmy we wrześniu tego roku pogrzebem.

Też uważamy, że powinni w tych pracach brać udział specjaliści z IPN-u.

Możliwe, że się to od tego zaczęło, a zaczęło się od tego, że na skutek zburzenia ukraińskich pomników po polskiej stronie IPN nasz stał na pewnym stanowisku, co spowodowało blokadę ulicy.

I to był pierwszy taki rodzaj obstrukcji ze strony ukraińskiego IPN-u.

I mi się wydaje, że to na tym na początku polegało, czyli po prostu sabotowano pewne działania polskiego IPN-u.

I specjaliści, którzy pracowali dla Rady swego czasu pracują teraz w IPN-ie.

To takie stanowisko było IPN-u, że...

Instytut Pamięci Narodowej przyjął z dużym zdziwieniem taką formę załatwienia sprawy, że jest zgoda przyznana właśnie Karolinie Romanowskiej i temu stowarzyszeniu, a nie IPN-owi.

Są osoby związane z tym tematem rodzinnie, to znaczy jeżeli schuta pieniądzka to jest pani Gośniewska-Kola, jeżeli są ostrówki to jest Leon Popek, mimo że jest z IPN-u, ale to przy okazji jest z IPN-u, natomiast jego mama się ocalała z tej zbrodni i on bardzo dużo na ten temat wie.