Mentionsy

Kiedy otworzono moje liceum, liceum imienia Stefana Batorego, tam też odbyło się echo tych wydarzeń, a szczególnie jednego wydarzenia, tego strasznie tragicznego 16 grudnia.

Historia nie zapisała, przyłapała go jednak i zawiodła do dyrektorki naszego drugiego liceum imienia Stefana Batorego w Warszawie, Teresy Garncarzyk.

Na długiej przerwie obszerny korytarz parteru liceum Batorego, gdzie umieszczono tablicę z nazwiskami pomordowanych w czasie wojny profesorów, wypełnił się całkowicie.

Ale przecież dla jednego z nas, z tych młodych chłopaków i dziewczyn, w elitarnej szkole warszawskiej w liceum Stefana Batorego, gdzie uczęszczała młodzież z bardzo różnych środowisk, też ze środowisk związanych z ówczesną władzą przecież.

I pewnego dnia kierownik mojej katedry został zaproszony do liceum Batorego na taką pogawędkę o demokracji.

I mówi do mnie tak, kończyłeś Batorego, to pójdź za mnie.

Przy drzwiach czekała na mnie ówczesna dyrektorka liceum Batorego, Małgorzata Oszmaniec, zresztą organizatorka tego spotkania.

Stefana Batorego, żeby i oni z tej historii potrafili wniosek na przyszłość wysnuć i wiedzieli, że w życiu człowieka czasami są takie momenty, kiedy trzeba zachować się po prostu jak trzeba.