Mentionsy

Naszym gościem jest pan Krystian Machnik na promieniowani.pl, ale też autor książki Ostatni ludzie Czarnobyla.

Rozmawiamy w związku z rocznicą awarii, tragedii, która miała miejsce w Czarnobylu dokładnie 40 lat temu.

Dziś będziemy rozmawiać o tym, jak dziś Czarnobyl wygląda po tych 40 latach, ale najpierw pytanie na początek, jak pan z Czarnobylem jest związany?

Z Czarnobylem obecnie jestem związany bardzo mocno, więc bardzo trudno mi powiedzieć jednoznacznie.

Potem zacząłem organizować wyjazdy do Czarnobyla, czyli można było ze mną tam zobaczyć to miejsce.

Obecnie niestety nie da rady w czasie wojny i obecnie jeżdżę tam z pomocą humanitarną właśnie do ostatnich ludzi Czarnobyla.

Powiem tak, przede wszystkim pierwsze wrażenie to, że Czarnobyl nie wygląda tak, jak wygląda często w mediach po prostu.

Natomiast w rzeczywistości Czarnobyl jest bardzo, bardzo kolorowy, bo po prostu natura odebrała to, co kiedyś zabrał jej człowiek.

Już pan wspomniał, że organizował pan też wycieczki, ale to nie jest jedyna działalność, jaką pan w Czarnobylu czy w okolicach elektrowni w Czarnobylu prowadził.

Ja wiem, że to dla kogoś kto nie był brzmi to dosyć irracjonalnie, że Czarnobyl może wciągać.

W międzyczasie zacząłem też organizować pomoce humanitarne dla ludzi, którzy wciąż tam żyją, bo w międzyczasie dowiedziałem się, że tak są ludzie, którzy do dzisiaj żyją w Czarnobylu.

To są właśnie ostatni ludzie Czarnobyla.

To raz w Czarnobylu to mężczyźni szli na pierwszą linię frontu, to mężczyźni biegali z łopatami na dachu Czarwyskiej Elektrowni Jądrowej, gdzie po prostu uzyskiwali dawki, które były zagrażające nie tylko zdrowiu, ale i życiu.

Więc głównie często też się mówi nie tylko stati ludzie Czarnobyla, nie tylko z samosią, ale też babuszki z Czarnobyla.

No właśnie tutaj z tym różnie bywa, bo Czarnobylska strefa zamknięta jest bardzo dużym obszarem, to jest 2600 km2, więc naprawdę dużo.

Jest miasto Czarnobyl tak naprawdę, gdzie żyje tych ludzi więcej, ale oni mają trochę tam łatwiej, ponieważ w samym mieście Czarnobyl są sklepy.

Dla kogoś, kto się nigdy nie interesował Czarnobylem, to będzie absurdalne, co ja teraz wygaduję.

Natomiast miasto Czarnobyl w strefie zamkniętej jest taką trochę stolicą robotniczą strefy zamkniętej.

I te samosioły, które mieszkają w Czarnobylu, tak naprawdę mają najlepsze warunki, bo mogą do tego sklepu skoczyć, o ile stan zdrowia im jeszcze na to pozwala.

Potem w latach dwutysięcznych, jeśli ktoś chciał wracać do Czarnobyla, to tego statusu uzyskać już nie mógł.

Czy w ogóle widać te, ja nie mówię tu o wysiedleniu, o opuszczeniu Czarnobyla, tylko czy widać te skutki promieniowania, czy takie przebywanie częste, jak w pana przypadku jeżdżenie do Czarnobyla, to nie jest jakaś właśnie

Obawa o narażenie się na bycie dotkniętym tymi skutkami promieniowania, gdzie się w głowie ludzie mają takie obrazki Czarnobyla zmutowanych na przykład kur, prawda?

Taki przypadek był oczywiście w Czarnobylu, tak zwany Czerwony Las.

Każdy kto wyjeżdża z Czarnobyla przechodzi kontrolę dozometryczną.

Tak naprawdę można wejść nawet do elektrowni czarnobylskiej.

Ostatni reaktor Czarnobylskiej Elektrowni Jądrowej wyłączono 15 grudnia 2000 roku, więc już 26 lat temu, prawie 26 lat temu,

Obecnie Czarnobylska elektrowa jądrowa jest na etapie likwidacji, demontażu.

Czyli cały czas można powiedzieć, że elektrownia, czy można powiedzieć, że elektrownia jądrowa w Czarnobylu stanowi zagrożenie dla środowiska, dla nas bezpośrednio, że to jest na dużą skalę.

Czy to jest już tak, że to skażenie promieniowaniem będzie już tam na zawsze w okolicach Czarnobyla?

Więc sam obszar czarnobylskiej strefy zamkniętej będzie mógł być zamieszkany za x lat.

To jeszcze na koniec zapytam, jako, że 40 lat mija od tych wydarzeń, co dla pana w ogóle oznacza Czarnobyl?

Myśli pan sobie Czarnobyl?

Ja Czarnobyl postrzegam często z tej ludzkiej strony, bo raz, że jest tam trochę pracowników, do dwóch tysięcy ludzi pracuje na obszarze strefy zamkniętej i są samosioły.

Ci ludzie, o których rozmawialiśmy, oni zresztą napisałem książkę, ostatni ludzie Czarnobyla, o tym jak żyją, jak przeżywali ten czas, jak wracali, jak żyją dzisiaj, jak umierają w tej strefie, bo to jest jednak

Więc o Czarnobylu myślę z perspektywy katastrofy, tragedii tych ludzi, bo nawet samosioły te tragedie przeżywają każdego dnia, bo przecież wychodzą z chaty i widzą wioskę, która zapada się z roku na rok coraz bardziej.

Ale i o tej ludzkiej stronie Czarnobyla, bo kiedy ja tam przyjeżdżam do Samosiołów z nami wszystkich, oni wszyscy znają mnie.

Wiem, brzmi to absurdalnie, ale ta ludzka część Czarnobyla jeszcze jest i w swojej pracy dbam o to, żeby o tym pamiętać.

O czym powiedział pan Krystian Machnik na promieniowani.pl i właśnie autor też książki Ostatni ludzie Czarnobyla.