Mentionsy

Nie boi się stawiać trudnych pytań i będzie pochwalony Jezus Chrystus, księże Januszu.

Oto symetria, jak oto człowiek Chrystus.

Oryginalności samego Kościoła założonego przez Jezusa Chrystusa.

W perspektywie judaizmu żaden, nawet najbardziej otwarty myśliciel żydowski, nie tylko przed czasami Chrystusa, ale i po nim, nie był w stanie ani przewidzieć, ani dokonać tego właściwej recepcji.

Natomiast Nowy Testament w osobie Chrystusa, Wielki Czwartek jest przyjęciem tego, wypełnieniem tego.

Czym jest ta wspólnota, jak uczy tradycja, na Chrystusie, który jest tym kamieniem węgielnym?

Czy naprawdę dochodzimy do momentu, w którym właśnie Chrystus przestaje być tym fundamentem, a staje się trochę, trawestując słowa redaktora naczelnego do rzeczy Pawła Oliwickiego, szlachetną oliwką?

Obok nas, w tym miejscu najświętszym, bo jeżeli ktoś wierzy, no to Kościół jest tą oboką, a fundamentem fundamentów jest właśnie Chrystus.

Sobor Watykański II bardzo świetnie moim zdaniem to ujmuje, bo zwróćmy na taką uwagę, że powszechnie mówi się, używa się określenia Jezus Chrystus założył Kościół.

Natomiast w dokumentach II Soboru Watykańskiego mamy jasno powiedziane, Kościół jest ukonstytuowany w Jezusie Chrystusie.

Natomiast w Jezusie Chrystusie Kościół został ukonstytuowany, czyli nabrał nowego kształtu tego, zarówno wewnętrznego, jak i zewnętrznego.

które ma swoje korzenie w Jezusie Chrystusie, nie w judaizmie, tylko w Jezusie Chrystusie i to jest nasze przesłanie.

Kościół jest ukonstytuowany, czyli mówiąc językiem trochę metaforycznym, zakorzeniony w Jezusie Chrystusie.

Nie wyrastamy z judaizmu, tylko wyrastamy z Jezusa Chrystusa.

Ja jestem krzewem winnym, mówi Chrystus.

Latoroślami Jezusa Chrystusa.

Słynny rabin amerykański Jakub Neussner, który napisał tę książkę Rozmowa rabina z Jezusem Chrystusem, zresztą przetłumaczona na język polski.

Ja z nim się akurat w tym przypadku utożsamiam, że tych elementów wspólnych między judaizmem, Kościołem jest tak dużo, przepraszam, jest tak mało, ponieważ jest Jezus Chrystus, który jest linią podziału.

No więc mamy tutaj, jeśli chcemy budować naszą wiarę, no to mamy silny powrót, nazwałbym tak, mamy potrzebę powrotu do Jezusa Chrystusa, nie potrzebę powrotu do judaizmu.

Natomiast też budzi poważne pytanie, czy Kościół traci własny fundament i niepokoi to przesunięcie w liście kardynała Rysia właśnie akcentu z Chrystusa na naród izraelski, formę współczesnego chrześcijańskiego synonizmu,

Czy chrześcijanin może wejść w przestrzeń religijną, w której Chrystus nie tylko nie jest centrum,

Kto ma zbudowaną własną tożsamość w Jezusie Chrystusie, mocną

I bardzo mocno podkreśla Jezus Chrystus, a zwłaszcza Jego acta et passa, czyli to, co Chrystus przeżył i to, co Chrystus przecierpiał.

A więc to Jezus Chrystus, ale nie tylko jako osoba, ale właśnie to akta et passa, czyli dzieła życia i to, co Chrystus przecierpiał.

Tomasz pyta się, jaki jest sens męki Chrystusa, jaka jest jego oryginalność i podkreśla.

Po pierwsze, Chrystus jest lekarzem,

I z drugiej strony to piękne, wymowne zdanie pasujące na Wielki Piątek właśnie, że męka Chrystusa wystarczy do uformowania całego życia chrześcijańskiego.

Takie czy inne ustawienie tolerancji, tylko właśnie istotą naszego życia jest sięgnięcie do tego, co Chrystus przeżył i co przecierpiał w tym aspekcie formującym, czyli kształtującym nasze życie.

Chrystus uczy nas pokory, cierpliwości, wyrzeczenia, poświęcenia, miłości bliźniego.

Ale to wszystko ma swoje zakorzenienie nie w takiej czy innej tradycji, ale w osobie męce życiu, męce i śmierci Chrystusa.