Mentionsy

No prawdopodobnie tak, byśmy mogli tutaj przed każdym obrazem, właściwie stać przed każdą rzeźbą, no bo Biegasto po pierwsze rzeźbiarz i na tym wypłynął, że tak powiem, ale później miał rozbrat troszeczkę z rzeźbą i zaczął malować.

Tak, pan, przedstawmy, pan dr Paweł Drabarczyk, kurator wystawy o Bolesławie Biegasi, a właściwie biegalskim i będziemy odpowiadać na te pytania, czy to prawda, że tutaj nasz bohater został wyrzucony z ASP Krakowskiej, czy to prawda, że miał romans z hinduską księżniczką i wiele, wiele jeszcze innych pytań.

Jesteśmy rzeczywiście na Mazowszu, ówcześnie zabór rosyjski, gdy rodzi się Bolesław Biegas w 1877 roku.

Możemy zawsze tam pojechać śladami Bolesława Biegasa, wieś istnieje jak najbardziej.

I tam w skromnym naprawdę domu, chałupie wiejskiej przychodzi na świat Bolesław Biegalski, jak Pani słusznie zauważyła, który stanie się biegasem, dopiero w przyszłości stanie się biegasem.

Tragedia, niewątpliwie tragedia, która odciska się na całym późniejszym życiu Bolesława Biegasa.

Tragedia, która wraz ze śmiercią matki przyszłego artysty parę lat później rzeczywiście jakoś zdefiniuje pytania, które w swojej sztuce Bolesław Biegas stawia.

Ten Bolesław Biegas, który...

Oczywiście ta opowieść o Bolesławie Biegasie mogłaby w tym momencie się zakończyć, tak jak opowieść o Janku Muzykancie znalazła tragiczny finał w noweli, którą wszyscy znamy.

Najpierw ksiądz Rzewnicki z parafii w Koziczynie, widząc te wczesne dokonania, te juwenilia Biegasa i potencjalny talent, proponuje mu pracę przy rzeźbach w kościele.

Tu już Biegas, myślę, że...

Świętochowski widzi w biegasie nowego Giotta, czyli geniusza sztuki, geniusza sztuki tutaj spod naszego polskiego nieba i organizuje zbiórkę pieniędzy, która pomaga biegasowi rozpocząć już profesjonalne życie.

Co ważne, to Świętochowski proponuje, żeby biegalski stał się właśnie biegasem.

Rozpoczęło się od rzeźb, tak jak pan sam opowiedział, więc można by powiedzieć, że tutaj to serce Biegasa czy Biegalskiego jeszcze na początku najbardziej, najbliżej leży, ale później, co zresztą widać na tej wystawie, obrazy, malarstwo, cała masa bardzo, bardzo wspaniałych obrazów, więc jak do tego doszło i czy możemy powiedzieć, że później pomyślał, że w tym się bardziej odnajduje?

Zbiegasem to jest tak, że podejmuje się bardzo wielu ścieżek tak naprawdę dojścia do tego, co widzi jako esencja sztuki, czy do jakiegoś takiego horyzontu twórczości.

że i biegasa wyobraźnia będzie funkcjonowała bardzo podobnie.

Konflikt wtedy, kiedy Bolesław Biegas w Krakowie, no właśnie, jeszcze niedawno analfabeta, wciąż zapewne borykający się z wieloma zahamowaniami i kompleksami w takim środowisku.

Bolesław Biegas rzeźbi Księgę Życia, rzeźbę, którą my jej tutaj nie mamy na ekspozycji, reprodukujemy ją w takiej dużej fotografii, którą możecie Państwo zobaczyć.

Opowieść o Bolesławie Biegasie mówi o tym, że został relegowany z krakowskiej ASP, że został wyrzucony, że rzeczywiście to był głośny skandal.

Myśmy wysłali takie zapytania kwerendowe do archiwów Akademii Sztuk Pięknych i okazało się, że nie ma żadnego dokumentu, który by wskazywał na to, że Biegas został formalnie

Biegasz staje się jednym

To jest wspaniała sytuacja, bo wspaniałe są obrazy i rzeźby Biegasa, ale to wszystko jest tak świetnie zaaranżowane.

dziełami sztuki Biegasa, ale mamy Rodena, mamy Malczewskiego, mamy Boznańską, mamy Szukalskiego, no mamy po prostu mnóstwo wspaniałych dzieł sztuki nie przypisywanych, nie są to dzieła właśnie Biegasa, ale właśnie one doskonale się komponują tutaj i

Wraz z Marią Muszkowską staraliśmy się właśnie taki szeroki kontekst stworzyć, żeby dać wgląd w czasy, w których Biegas kształtował się jako artysta.

Spróbować złapać te nitki, które doprowadziły go do wykształcenia takich, a nie innych stylistek, bo tu trzeba pewnie o kilku takich rozmaitych tropach i stylistykach powiedzieć o Biegasie i też to staraliśmy się zrobić.

Próbowaliśmy także wejść w taki klimat mentalny, z którego biegas się bierze, w którym funkcjonuje, od którego się odbija w pewnym sensie.

Złapać ten klimat epoki i zastanowić się nad tym takim bardzo późnym dzieckiem romantyzmu, jakim biegas nam się jawi.

Jednym z przyjaciół Biegasa właśnie jeszcze z krakowskich lat jest Gustaw Gwozdecki chociażby, w którego pracach trochę klimatu Edwarda Munka, tutaj też obecnego na wystawie w grafikach możemy odnaleźć.

Mamy także biegasa zupełnie innego.

My jesteśmy w Konstancinie, gdzie trwa wystawa Villi La Flair poświęcona Bolesławowi Biegasowi.

Poprzez te kontakty z Polakami zapewne właśnie poznała się z Bolesławem Biegasem i stała się jego muzą.

Rzeczywiście Biegas rzeźbił ją i malował, tak jak na tym właśnie chyba najbardziej okazałym portrecie, na pewno najbardziej okazałym portrecie Perin, Perin Naoroji, a później Perin Kapton, ponieważ ona w 1911 roku wyjeżdża do Indii.

Czy można powiedzieć, że ta relacja coś rozkruszyła w Biegasie, bo wiemy i po jego pracach, ale nie tylko, że on później miał takie przejściowe romanse, też jakoś ciągnęło go do tych kobiet fatalnych.

No właśnie, życie osobiste Biegasa to jest jedna wielka enigma.

Profesor Xavier Dering, który jest takim monografistą, biegasa i kimś, kto tę postać przywołał z mroków niepamięci na nowo,

Francuzki, francusko-polski w zasadzie badacz Biegasa mówił, że jeszcze w połowie lat czterdziestych pisali do siebie i Perin nazywała Bolesława Biegasa podpisywała się Twoje Słońce Biegasowi.

No właśnie, byli blisko, ale wygląda na to, że rzekoma księżniczka została zmiękczona przez Biegasa, bo od podkładania bomb przeszła na drogę Gandiego, no to jest jednak poważna transformacja, ale ja jeszcze chciałem zwrócić uwagę, bo

On się musiał podobać kobietom, a szczególnie Olgę Boznańskiej, bo widzimy portret właśnie Biegasa zrobiony przez Olgę Boznańską i to jest coś niesłychanego zupełnie, bo Olga Boznańska teraz jest na absolutnym topie w przeciwieństwie do Biegasa, ale mamy tutaj jej wspaniałe obrazy i między innymi portret Biegasa.

Może bardziej Olga Boznańska, a jeżeli chodzi o Biegasa, to taki obrósł on w stereotyp mizantropa, co nie do końca, i także nam zależało przy organizacji tej wystawy, żeby to pokazać, to nie do końca była prawda.

Znali się od pierwszych lat obecności Biegasa w Paryżu z Olgą Boznańską.

I biegas, który przyjeżdża w takim młodopolskim stylu.

Mamy taki obraz Gustawa Gwozdeckiego, piętro wyżej, przedstawiający biegasa w takim...

Natknąłem się na książeczkę Biegasa o tytule Wędrówka duszy ludzkiej, ducha myśli, tak, tytuł zacny.

Więc to pytanie moje, co pisał Biegas, jak pisał.

Dziękuję bardzo, bo nie zdążyłem wcześniej się odnieść do tego, że nie tylko malarstwo, nie tylko rzeźba i nie tylko malarstwo, do którego nam mówił Biegasa Wyspiański, ale również inne media twórcze fascynowały Biegasa, który zapewne chciał tworzyć coś w rodzaju totalnego dzieła sztuki, znajdować pola wyrazu czy medium wyrazu w bardzo różnych dziedzinach, w tym w muzyce, tu podejmował,

Jesteśmy w Willi Lafleur i tutaj trwa wspaniała wystawa pracy Bolesława Biegasa.

Parę ścieżek w malarstwie, którego rzeczywiście jest dużo, chociaż to wrażenie może też tworzyć to, że oprócz Biegasa mamy obrazy wielu innych postaci.

Była inspirująca dla wielu artystów, w tym dla Biegasa.

Z tym, że Biegas w tych swoich nocturnach jak gdyby idzie od tego mroku...

Styl jest właśnie taki, można powiedzieć, chyba hybrydyczny, bo on łączy z jednej strony taki sposób typowy dla biegasa malowania kołami, tutaj tła, ale też na te postaci, na te sylwetki nachodzą okręgi, a więc sferyzm.

Biegas był przekonany w pewnym momencie, że okrąg, że koło jest odpowiedzią jak gdyby na pytanie, jak jest skonstruowany świat, że wszystko jest cykliczne.

Jesteśmy w takiej sekcji, którą nazwaliśmy formy oporu, akcentując też te formy właśnie, ponieważ Biegas oprócz tego, że zastanawiał się nad metafizycznym problemem zła,

Biegas rzeczywiście próbował złapać jakieś procesy, no i niektóre procesy oceniał radykalnie negatywnie.

Zresztą Bolesław Biegas też miał zacny, bujny wąs.

Rzeczywiście w Krakowie jeszcze, czy też już w czasach paryskich, biegas się stylizował.

styl, w jakim Biegas prezentował się, gdy był pod troskliwą kuratelą baronostwa Trutczelów.

Biegas jest kimś, kto gdy dostaje jakąś szansę od losu, gdy wyciągnięta jest do niego pomocna dłoń,

Matkuje mu wręcz i usynawia w pewnym sensie symbolicznie Bolesława Biegasa, ale zupełnie niesymbolicznie pod uschyłku życia zapisuje mu swój majątek, gdy już jest wdową Bolesława.

Losy Biegasa były trochę inne, ale też płacił pewną cenę niezależności w związku z tym.

Właśnie, to jeszcze te relacje, ja chciałem tu jadąc tutaj, czytałem Bodlera, bo przeczytałem, że Bodler był bardzo ważny dla Biegasa, generalnie rzecz biorąc.

To niewątpliwie bardzo ważny aspekt u Biegasa.

Baudelaire jest jedną z takich postaci, która znajduje swoje miejsce w takim panteonie biegasowskim.

I czy Państwo podobnie myślą na temat twórczości Bolesława Biegasa?

Czy widzimy patrząc na pracę przez lata, jak się zmieniały, jak tworzył Bolesław Biegas, że

I Bolesław Biegas przez swoje potwory ostrzega nas przed złem raczej i tego bym się trzymał.

Pan doktor Paweł Drabarczyk naszym gościem, kurator, współkurator wystawy poświęconej Bolesławowi Biegasowi w Willi La Fler.