Mentionsy

W dzisiejszym naszym programie i naszym gościem jest pani Alicja Dzisiewicz, która jest kustoszem Muzeum Adama Mickiewicza przy Uniwersytecie Wileńskim oraz organizatorką śródliterackich, jednego z najważniejszych cykli

W czasach Mickiewicza było podobnie.

Adam Mickiewicz też jest taką osobą, do której przyznaje się wiele narodów.

Białorusini, Litwini, Polacy, Żydzi, Tatarzy przyznają się do Mickiewicza, mówią nasz poeta i dla każdego z tych narodów można przyznać rację, dlatego że uważam, że Adam Mickiewicz to nie sama mąka.

Adam Mickiewicz to taki chleb, czyli

No właśnie, Pani wspomniała o tym, że chlebem jest Mickiewicz, czy tak dobrze można ująć.

Proszę Państwa, stosunek do Mickiewicza dzisiaj trochę już przypomina żart.

Oto kim naprawdę był z narodowości Ada Mickiewicz.

Dzisiaj te wspomnienia, te migaweczki przypominają nieco żart, ale oczywiście chodzi o wielowiekową, można chyba tak powiedzieć, rozmowę, dialog, spór o przynależność narodową Mickiewicza.

Dziś jednak Ada Mickiewicz jest postacią, która jest wielce aktualna, dlatego że mieszkając w XIX wieku mówił o tych rzeczach ważnych,

Tutaj w mojej głowie taki pojawia się cytat Adama Mickiewicza.

A może dziś Mickiewicz potrzebuje takiego bardziej dojrzałego spojrzenia na to miasto, wolnego od mitu, ale pewnego zrozumienia dla jego złożonej tożsamości.

No bo te szkolne lektury to jednak pozostają tam świadomości, że Mickiewicz to był taki, no tak pisał Litwo, ojczyzna moja i tyle.

Wilno dziś chyba się modernizuje i jeżeli niektórzy wracają tu, by znaleźć Mickiewicza, to niektórzy przyjeżdżają tutaj, żeby w restauracji smacznie zjeść.

Jeszcze tutaj myślami zasięgnę, może pytaniem zasięgnę, do lat szkolnych, no bo Alamickiewicz bywa dziś postrzegany jako postać obowiązkowa, właśnie taka szkolna lektura, którą musimy sobie przeczytać, zapoznać się, wiedzieć najlepiej.

Czy w Pani pracy udaje się przewracać go jako człowieka z krwi i kości, z emocjami, wyborami i wątpliwościami, które mogą być bliskie także współczesnemu odbiorcy, nie tylko takiemu Mickiewiczowi z tych właśnie szkolnych książek, podręczników?

Pracuję w Muzeum Mickiewicza od 2002 roku, więc Mickiewicz stał się w moim wypadku praktycznie członkiem rodziny.

Poczytajmy Kochanowskiego, sięgnijmy do Mickiewicza, sięgnijmy do współczesnych źródeł.

Po prostu zmienia się otoczenie i to widzimy, gdy badamy na przykład Mickiewicza, tak jak ja jego badam.

Mickiewicz pisał słowa trzeba ważyć i nie liczyć.

I czy Mickiewicz może być dziś patronem kultury dialogu, a nie tylko narodowej poezji?

Dzisiaj słowa są oczywiście tak samo ważne jak w czasach Mickiewicza i tak chyba zastanawiam się, że niektóre słowa Mickiewicza dzisiaj wrócili i bardzo głośno brzmią.

Po prostu poczytajmy go, rozejrzymy się dookoła jak my żyjemy i przekonamy się, że czasy są takie jak były czasy Mickiewicza.

Szanowni Państwo, jeżeli ktoś ma ciekawy temat, to proszę napisać maila na adres internetowy Muzeum Adama Mickiewicza przy Uniwersytecie Wileńskim.

I tak na zakończenie jeszcze parę słów o Mickiewiczu może.

Bardzo lubię szperać coś, co jest takie bardzo ciepłe, przytulne i takie niesłyszane o Mickiewiczu.

Tym najwcześniejszym, najdawniejszym wspomnieniem Mickiewicza, Mickiewicza dziecka, było wspomnienie o tym, że jego mama miała suknię, która miała tren.

Mówiła Alicja Dzisiewicz, kustosz z Muzeum Adama Mickiewicza przy Uniwersytecie Wileńskim.