Mentionsy

Trzeba zacząć od czegoś żywawszego, czegoś dynamicznego, zwłaszcza, że piątek to początek weekendu, a jeśli dołożymy do tego...

Piątek 13.00, to wygląda na to, że będzie dzisiaj bardzo szczęśliwie 6,5 minuty po godzinie 10.00.

Długo musieliśmy czekać, bo tak jak zaznaczyłem, bo aż 5 lat minęło od premiery ostatniego.

Longplaya zatytułowanego Basket Case.

To był ostatni krążek z udziałem Jeremy'a Greena, który zmarł w 2022 roku.

No i wydawało się, że będzie ciężko, ale okazuje się, że jednak nie, bo udało się znaleźć perkusistkę w tym wypadku.

Wybór padł na Janet Wise, która wcześniej była związana z zespołem Sleater-Kinney, obecnie działa też w grupie Quasi.

Jeśli już, to bardziej strzelałbym rok 2027, zwłaszcza, że Modest Mouse rusza obecnie w trasę koncertową, kontynuując obchody dwudziestolecia premiery krążka najważniejszego, czyli Good News for People Who Love Bad News.

Ale będziemy śledzić dalsze poczynania amerykańskiej kapeli istniejącej już od 1993 roku.

Z ważnych informacji nowy krążek wypuszcza gruba The Lemon Twigs.

Najnowszy utwór przywołuje na myśl Beatlesowskie brzmienia.

It hurts so badly.

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Bracia Dio Dario wracają po zaledwie dwóch latach od premiery krążka A Dream Is All We Know.

Za tym usłyszymy Raisy Martina, Daniego Ayali, Ava Chambers, odpowiednio na perkusji, basie.

A bracia Diadario, którzy wcześniej zajmowali się sami wszystkim w studiu, pokazują nowe poczucie wolności.

A jeśli chodzi o utwór, którego słuchaliśmy przed chwilą, mogą tworzyć, jak możemy przeczytać, znajomy, przyjemny nastrój, ale kiedy w nieoczekiwanym momencie pojawia się bridge, refren zostaje skrócony o połowę, a harmonię Briana i Iwy

Za każdym razem, gdy próbujemy napisać coś całkowicie prostego, nie możemy się powstrzymać od dodania elementu, który pojawia się znikąd.

Tak o tym utworze mówi Brian D'Addario.

Wróżka Zębuszka, najnowszy singiel Macy Mons oraz Johna Rosebora, bo tak, to duo się pojawia w tym numerze.

To głównie dlatego, że nadchodząca epka będzie wypełniona utworami stworzonymi wraz z gośćmi.

Jeśli chodzi o niniejszy utwór, Too Ferry, sama zainteresowana mówi, że opowiada o dniu, w którym spotkała Johna Rosebora

Jedna z ulubionych części są apredziowane akordy gitarowe zainspirowane melodią Guinga, którą się nauczyła.

A teraz Michael Stipe, postać bardzo znana, między innymi zespołu R.E.M.

Names mentioned by UWM FM, Szymon Tołpa.

Mimo, że to jest utwór pochodzący z serialu Rooster ze Stephen Carellem w roli głównej, to jednak utwór wpada niezwykle w ucho i no się nie mogę doczekać jakby całych kolejnych interesujących nagrań pochodzących od lidera.

Nie mam absolutnie pojęcia, ale utwór pokazuje, że wciąż ma głowę pełną pomysłów.

A teraz wyruszamy do Wielkiej Brytanii.

Pojawi się poboczny projekt członków zespołu Animal Collective, ale nie mam tutaj na myśli...

Pandy Bera, tylko kolektyw pod nazwą Cross Boys.

Crossboys to jest duet tworzony przez członków projektu Animal Collective Dave'a Portnera, czyli Aviego Terra oraz Briana Waltza, którego możemy kojarzyć bardziej pod pseudonimem Geologist.

Debiutonski album imienny ukaże się już 8 maja, a za nami pierwszy singiel instrumentalny Hanging Out With A Blueberry Pop.

I tak będzie z całym krążkiem, że będzie ambientalnie i niezwykle interesująco.

Fajnie, że inni członkowie udzielają się aktywnie, jeśli chodzi o poboczne projekty.

Bo przypomnijmy, że Panda Bear również wypuszcza swoje solowe krążki.

Ostatni był w 2025 roku.

A na koniec singlowego przeglądu Bruce Springsteen w zupełnie innej roli.

I've been loving you a long time Down all the years and all the days And I've cried for all your troubles Smiled at your funny little ways

And I sang you all my sorrows You told me all of your joys Whatever happened to that old song To all those little girls and boys

Sometimes I'd wake up in the morning The ginger lady by my bed Covered in a cloak of silence I'd hear you talking in my head

And now the song is nearly over We may never find out what it means Still there's a light I hold before me You're the measure of my dreams The measure of my dreams

Wczoraj Victoria Mary Clarke oraz wytwórnia Ruby Works ogłosili nadchodzący album 20th Century Petty – The Songs of Shane McGowan.

Nazwa została zainspirowana przez samego Shane'a, bo to miał być krążek, który zawsze chciał nagrać.

Premiera zaplanowana jest na 13 listopada, a za nami pierwszy singer zapowiadający to wydawnictwo – Bruce Springsteen wykonujący cover A Rainy Night in Soho.

Ale to nie będzie jedyny artysta, który pojawi się na tym wyjątkowym wydawnictwie, bo usłyszymy też m.in.

grupę Dropkick Murphys, Johnny Godepas z Imelda May, Dilly Bertins, Primal Screen, The Jason & Mary Chain, Kate Moss i wielu, wielu innych.

Wykonawcy będą pojawiać się wraz z kolejnymi informacjami, więc będzie się działo.

A warto też przy okazji tego wyjątkowego wydawnictwa podkreślić, że połowa dochodu ze sprzedaży albumu zostanie przekazana organizacji Dublin Simon Community aby zapewnić schronienie i opiekę zdrowotną osobom bezdomnym.

Na początek amerykańska grupa wydająca właśnie debiut.

Bezkompromisowa szczerość zespołu, pełne żaru, czasem natrętne myśli w tekstach i swobodne mieszanie gatunków od razu zwróciły uwagę założycieli Road Trade Records, wytwórni, która wypuściła ten krążek.

W tych nagraniach ludzie usłyszeli kreatywność, różnorodność i wyraźne przesłanie w stylu, nie oczekujcie ode mnie, że będzie się ładnie zachowywać.

Cały album stawia pytania o potrzebę uznania.

Gdzie jest potwierdzenie, że robię coś dobrze?

Dlaczego nikt mnie nie nagradza za to, że jestem dobrym człowiekiem?

Utwór kończący I Am Your Friend, a w naszym następnym spotkaniu sięgniemy po już premierowe fragmenty debiutanckiego albumu zespołu The Suffs.

No słychać wyraźnie, że członkowie mieli niezły ubaw popachy przy pracach nad debiutanckim albumem Gold Star.

I'm Your Friend to był utwór, który zapowiadało wydawnictwo amerykańskiego zespołu.

A my wyruszamy do Wielkiej Brytanii, bo przed nami dopiero drugi longplay zespołu Yonaka.

Zaczniemy od utworu, który ten album zapowiadał.

Problems poprzedzony Intrem.

If you knew the things I'd do to save ya There'd be no more tears to cry

Od tego singla rozpoczęło się oczekiwanie na dopiero drugi długogrający album zespołu Yonaka, co jest dla mnie niezwykle zaskakujące, bo zadebiutowali w 2017 roku, a dopiero mają dwa longplaye, przy czym ostatni właśnie dziś.

Płyta została nagrana przez nich samych wraz z Alexem Crosbym przy niewielkiej pomocy Dimitriego Ticovoia, który współpracował między innymi z Placebo oraz The Liberties.

Mamy radosne odzyskanie siebie wywalczone z krawędzi.

Płytę zapowiadał takie single jak Problems, Cruel czy Eat You Alive, więc dziś przyszła pora, żeby sięgnąć po premierowe już fragmenty krążka Until You're Satisfied zespołu prosto z Brighton, czyli Yonaka, Miss Millennial i Stay A Little While Longer.

Dzień dobry.

Dzień dobry.

Dzień dobry.

To były już dwa premierowe fragmenty krążka Until You're Satisfied, dopiero drugiego longplaya zespołu Yonaka prosto z Brighton.

Hey, weren't you in a band called STP?

Yeah, those boys are lucky that we broke up before they made it big or they'd have a lawsuit on their hands.

Maybe we will.

We're freaking over the nation at the beach house.

You probably should use that shampoo TaylorMaine that might help.

You know who's back?

Mr. B, Mr. B, Mr. B, Mr. B, taking money Mr. B, like it's honey Mr. B, taking money On your knee, like it's honey Mr. B, taking money Mr. B, like it's honey Mr. B, taking money

Po dwóch latach od premiery krążka zatytułowanego The Collective, King Gordon znana z Sonic Eve wraca z krążkiem Play Me Trzeci, długograjacy album bezpośredni i skondensowany w formie poszerzając jej balet brzmieniowo-melodyjny motyw oraz motoryczny plus crowd rocka.

Chciałam, żeby utwory były krótkie, co zresztą mogliście usłyszeć chociażby w jednym z premierowych fragmentów Busy Busy Bee.

Zależało im na szybkim tempie pracy, materiał bardziej skupiony, a być może także bardziej pewny siebie.

Zawsze w dużej mierze opiera się na rytmie i od początku wiedziała, że tym razem chce pójść jeszcze bardziej w stronę bitu niż na poprzednim albumie, a Justin doskonale rozumiał jej głos i jej teksty.

Również sposób, w jaki pracuje.

Zatem nie regulujcie radioodbiorników, bądźcie z nami na 959.

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Mówiąc naszych, oczywiście mam na myśli z naszego kraju, żeby nie było.

Chociaż z drugiej strony fajnie byłoby, gdyby nasza ekipa stworzyła jakiś nietuzinkowy kawałek, ale to plany być może na dalszy okres.

Zaczęliśmy od zespołu Sombert i piątego już oficjalnie singla zapowiadającego nowy krążek pod nazwą Świetnie.

Możemy przeczytać, że historia zaczęła się dużo wcześniej niż dzisiaj, bo około 2021 roku wtedy właśnie powstała melodia symfa, taka, która z jednej strony brzmi jak nic wielkiego, a z drugiej nie chce wyjść z głowy.

Ale dobra melodia to jedno, drugie to słowa.

A na żywo będziemy mogli ich zobaczyć na przykład w Olsztynie.

Nie zobaczę jak...

Margo, a w zasadzie Małgorzata Buracka, artystka, która nie jest jakby świeżynką, przynajmniej jeśli mówimy o działalności takiej całościowej, bo była odpowiedzialna za wokal, teksty i współprodukcję w duecie Sumi E, ale solowo to jakby już zupełnie inna rola, bo to będą pierwsze tak naprawdę kawałki,

Melancholijna elektronika dla fanów Iceblood i Billie Eilish.

Subtelne syntezatory, pulsujący beat i idymny wokal tworzą nocny, hipnotyczny klimat balansujący między bliskością a odejściem.

Na razie nie ma konkretnych informacji odnośnie debiutanckiego solowego krążka.

Mogórzaty Margo Burackiej, więc będziemy czekać.

A teraz Oyster Boy, dawno niesłyszany, z nowym utworem.

Nie chcę narzekać, ale brakuje mi szczęścia.

Zapaliłem światło, za szybko zgasło, żarówka mi pękła.

Oyster Boy i kawałek Jestem zwykłym chłopcem.

Bardziej bezpośredni, stanowczy i emocjonalnie bezkompromisowy.

Jest energiczny, z wyraźnym przesłaniem, dotykający problemu coraz bardziej widocznego we współczesnym świecie.

Łatwości oceniania innych i braku empatii

W relacjach międzyludzkich, w rzeczywistości napędzanej anonimowością internetu i szybkim dębem komunikacji coraz łatwiej przypisać komuś etykietę lub wydać osąd po jednym zdaniu czy krótkim spojrzeniu.

Łatwo jest ocenić kogoś w kilka sekund, dużo trudniej naprawdę spróbować kogoś zrozumieć.

To nie tylko zapowiedź drugiego albumu, ale też wyrośny sygnał, że Oyster Boy wchodzi w kolejny etap kariery.

Tak jak podkreślałem wcześniej, bardziej otwarty, szczery i gotowy mówić o sobie bez filtrów.

Na razie bez konkretnych informacji odnośnie chociażby daty premiery.

A na naszej antenie już teraz drugi singer zapowiadający debiutancki album Natalii Marczuk.

Piłam z Twoich ust Kilka czarnych herbacianych słów Po każdej

Wielkie dzięki i do zobaczenia!

Z czyichś oczu ten niewinny blask.

Po każdej burzy też jest dzień.

W swojej muzyce łączy świeżość alternatywnego brzmienia z folkiem i autentycznością.

Muzyka to podróż przez krajobrazy, wspomnienia i emocje.

Za nami drugi singiel, zapowiadający debiutancki krążek, Herbaciana.

Piosenka, która działa jak plaster na złamane serce i przypomina, że po każdej burzy też jest dzień.

Moment konfrontacji z ciszą, tęsknotą i pustką, ale też z nadzieją, która powoli zaczyna przebijać się przez smutek, bo choć serce pęka, wciąż potrafi kochać.

Na razie nie ma informacji odnośnie daty premiery debiutanckiej imiennej płyty, ale będziemy czekać.

Zwłaszcza, że takie debiuty zdarzają się niezwykle rzadko, przynajmniej w polskiej scenie muzycznej.

O co szepcze, sam nie wie co, by zatrzymać.

Iga posta i singiel Gdzieś Pomiędzy, który opowiada o jej doświadczeniach związanych z relacjami na odległość, które niosą ze sobą niestabilność.

A nad utworem artystka pracowała wraz z Mateuszem Chulbujem, Mimi Wydrzyńsko oraz innymi utalentowanymi songwriterami.

Teraz albumy, które prezentowałem już w naszym ostatnim spotkaniu w audycji Uwierz w Muzykę.

Na początek Wojtek Brożek, który działa zespołem Drobnij Pokoje.

No i z tego powodu postanowiłem wrócić do tego wydawnictwa, zwłaszcza, że były dwa utwory, które chciałem wam zaprezentować w miniony poniedziałek, ale niestety przez brak czasu się nie udało, więc teraz jest idealny moment.

Czasem nie ma się nic, czasem ma się za dużo, a Brożek nie powinien się martwić, że ten album wyszedł jakoś kiepsko.

Nonstop pisał na kolejne utwory pochodzące z ostatniego albumu, który ukazał się równo tydzień temu.

Wracam też do nowego, długo grającego albumu zespołu Lore pod nazwą Pelemele, dla przypomnienia,

Tematem przewodnim krążka jest tak naprawdę okres lat, późnych lat dwutysięcznych, czyli coś, co praktycznie robił to samo wirażko, tyle że skupiał się przede wszystkim na latach dziewięćdziesiątych, a tutaj mamy coś późniejszego i związanego między nimi z tym, z czym ja.

Dobra, zostawmy te żarty na bok, bo zaraz wyjdę na prawdziwego, prawdziwą osobę z potencjałem na suchar roku.

Zastawiam się na deszcz i na niezręczność Że gdzieś się potknę, że gdy zadzwonię nie odbierzesz Pełne przedziały i pewną bezsętność Że coś się scętnął, wszystko jedno, wszystko źle Zatrzymaj wszystkich, zanim zaczną mnie pocieszyć Sama też tam byłam

Zatrzymaj mnie, nim znajdę jakikolwiek sens, czegokolwiek co zrobiłam.

Naprawdę dobrze się znam.

Nie będzie gorzej niż jest, to przecież nic takiego unikam.

MB3, a wcześniej Wszystko Jedno Wszystko Źle.

Rock'n'rollowy gest sprzeciwu wobec lęku, który coraz częściej definiuje współczesność, świecie naznaczone wojną, polaryzację polityczną i społeczną, kryzysem wartości rosnącą skalą manipulacji medialnych, fake newsów przenikających do codzienności, często za pośrednictwem mediów społecznościowych, łatwo ulec poczuciu chaosu i bezradności.

Zatem będą kobiety w tytule.

W torebce nosiła słowa i miała włosy blond.

Jej słowa były jak pocztówki naszych ram.

To się nie podobało hejt doktorom, zazdrośnikom i cenzorom.

Piosenka jest o Tobie, ja wiesz, chcę też.

Ja czuję, że ten numer to będzie słodki cios.

Czasem smaży placki lubi ciasto z różą.

Melania, Melania, bez Ciebie to miejsce jest jeszcze ciemniejsze.

Zabiera mnie do domu i powtarza takie czasy.

Bez ciebie to miejsce jest jeszcze smutniejsze.

Po Melania, Melania, bez ciebie to miasto jest szkło i beton w sercu.

Melania, Melania, bez ciebie to miejsce jest jeszcze ciemniejsze.

O Melania, Melania, nikt nic nie zabrania.

Bez ciebie to miejsce jest jeszcze smutniejsze.

O Melania, Melania, bez ciebie to miasto szpło i weton w sercu.

Melania, Melania, bez ciebie to miejsce jest jeszcze ciemniejsze.

Przypominam, że na stronie uwm.fm.pl znajdziecie pełną rozpiskę tego, co dziać się będzie w najbliższy weekend, ale ja chciałbym skupić się na wydarzeniach, które odbędą się w trochę dalszej przyszłości, ale pozostaniemy przy trzecim miesiącu 2026 roku.

Kiedy tak patrzę sobie na świat Z pozycji zalet i z pozycji wad Nieważne słowa, liczą się czyny Droga do celu, do którego dążymy I wiem, czego chcę Na Ciebie liczę całe życie I wiem, czego chcę A Ty budzisz mnie o świcie

A kiedy tak patrzę sobie na świat Z pozycji zysków i z pozycji strat Czyste uczucia nie są na sprzedaż Czystej miłości kupić się nie da I wiem, czego chcę Nad siebie liczę całe życie I wiem, czego chcę A ty budzisz mnie o świcie

A kiedy tak patrzę sobie na świat Z pozycji nocy i z pozycji dnia Wierzę w siebie i wierzę sobie I zawsze wierzę w to, co robię I wiem, czego chcę Na ciebie liczę całe życie I wiem, czego chcę A ty budzisz mnie o świcie I wiem, czego chcę

Punk i reggae live, wydarzenie, które odbywa się od 2004 roku przez Wojciecha Wojda, lidera zespołu Farben Lerre.

Ale ja chciałbym sięgnąć po repertuar zespołu The Analogues.

Będzie to utwór dzieciaki atakujące policję.

Słuchajcie, dzisiejszej popołudniówki będzie kolejna okazja na zgarnięcie wejściówki.

Dzieciaki rakujące policję, zamiast walczące ze sobą na zajem.

Dzieciaki nie wierzące w faszystowskich bogów.

Dzieciaki nie wierzące w faszystowskich bogów.

Przeciwko ich pałkomi miotaczą gazną butelki z benzyną, kamienie z broką.

Dzieciaki atakujące policję, zamiast walczących ze sobą nawzajem.

Dzieciaki nie wierzące w faszystowskich bogów.

Dzieciaki nie wierzące w faszystowskich bogów.

Sami oślepione blaskiem, opuszczone syrenami.

Jak długo jeszcze po koncercie czy meczu będą deptane twoje prawa, człowieku?

Dzieciaki rakujące policję, zamiast walczące ze sobą nawzajem.

Dzieciaki niewierzące faszystów i bogów.

Dzieciaki niewierzące faszystów i bogów.

The Analogues, dzieciaki atakujące policję, ten zespół, a także Farbele Re, Pull the Wire i How We Met już 28 marca w auli imienia Anny Wasilewskiej.

Tego samego dnia w zejściu trollej busowej będzie coś dla fanów jazzu.

Zaprezentować materiał przede wszystkim z debiutanckiego krążka.

No i o tym będziemy jeszcze informować, a na razie właśnie z tego albumu chwilowy układ wszystkiego.