Mentionsy

Wywiad rzeka z Michałem Urbaniakiem.

Michał Urbaniak to postać, bez której trudno wyobrazić sobie historię polskiego jazzu, ale też historię polskiej obecności w światowej muzyce improwizowanej.

Z kart tej książki wyłania się Urbaniak bez cenzury.

Czasem niewygodna, w której Urbaniak na szczęście nie próbuje się usprawiedliwiać ani tłumaczyć.

Książka pokazuje też, jak bardzo Urbaniak był i już zawsze będzie postrzeganym artystą nieprzynależnym.

To w gruncie rzeczy jest opowieść o wolności twórczej, ale nie tej romantycznej, bo tej w Urbaniaku niewiele.

Czespiorzynowy utwór z okresu, kiedy Urbaniak łączył jazz z rockiem i elektroniką, gitarą basową, perkusją i elektrycznym brzmieniem skrzypiec.

Najpierw Wasabi Vibe, Urbaniak plus Urbanator Days z albumu o tym samym tytule z 1995 roku.

On pokazuje fascynację Urbaniaka miejską energią i rytmem Nowego Jorku.

No i to jest jeden z kluczowych utworów z nowojorskiego okresu Urbaniaka.

Intensywna, transowa, energiczna, koniec lat siedemdziesiątych i fascynacja Urbaniaka nowymi formami ekspresji oraz rytmem miasta.

Wywiad rzeka z Michałem Urbaniakiem.

Mówiono, że Urbaniakowie weszli na highway sukcesu.

Wywiad Rzeka z Michałem Urbaniakiem.

Wokal traktowany jako instrument to zupełna eksploracja przestrzeni emocji, skomponowana oczywiście przez Urbaniaka.

Zajrzyjcie do Michasia Wywiadu Rzeki z Michałem Urbaniakiem.

A potem jedna z ukochanych kompozycji Urbaniaka, który bardzo często wracał do Mazurków, z albumu Atma.

Urbaniak przetwarza polski motyw ludowy przez język jazzu.

Michał Urbaniak, Mazurka.

Jeszcze fragmencik z książki, bo chyba trzeba by powiedzieć, czym był dla Urbaniaka jazz.

Odpowiedział na pytanie Jacka Góreckiego Michał Urbaniak.

Skoro już była Dudziak, skoro już pojawiły się jego kompozycje, to czas, zanim się pożegnamy, opowiedzieć Wam trochę o przyjaźni i muzycznej współpracy Michała Urbaniaka i Andrzeja Kurylewicza.

Byli bliskimi przyjaciółmi, a Urbaniak bardzo często podkreślał wszechstronność i wielki talent Kurylewicza.

Urbaniak grał w składach tworzonych przez niego właśnie, w tym słynnym kwintecie Kurylewicza.

Po śmierci Andrzeja Kurylewicza w 2007 roku Urbaniak ciepło wspominał kompozytora, określając go mianem przyjaciela i muzyka niezwykle wszechstronnego.