Mentionsy

Przed tygodniem całą naszą audycję wypełniliśmy głosem, piosenkami, opowieściami o Stanisławie Sojce.

Dziś jeszcze jeden taki radosny utwór z ważnym przesłaniem, że są na tym świecie rzeczy, których nie ma.

No i dodam tylko na początku tego naszego dzisiejszego środowego spotkania, że w najbliższy poniedziałek pożegnamy Stanisława Sojkę z Pocznie na cmentarzu wojskowym przy ulicy Powązkowskiej w Warszawie.

A dziś troszkę wspomnień, ale też premierowa piosenka już teraz, która jakoś tak ładnie mi się splotła z tym hasłem Pożegnanie.

Żyjemy w czasach zorientowanych na tu i teraz, na mieć, a nie być, bez refleksji nad przemijaniem, nad kruchością naszej egzystencji.

Wiersze Karola Wojtyły do jego muzyki wykonywali także w ostatnich latach Andrzej Piaseczny i właśnie Stanisław Sojka.

Pięknie nam się ta opowieść piosenkowa nowa splata z tym pożegnaniem wielkiego artysty.

Pożegnanie to właśnie tytuł utworu, który zapowiada płytę autorską zatytułowaną Bliznę.

Dzięki za oglądanie!

Igor Jaszczuk, jego pożegnanie, a zarazem powrót, zapowiedź kolejna płyty, która ma się ukazać pod koniec tego roku.

I jeszcze jedna piosenkowa premiera, Pola Hobot, znana nam dotąd także ze sceny piosenki literackiej, bo przypomnę nam sobie nasze spotkanie chociażby podczas maratonu piosenki osobistej w Świeciu, gdzie z Adamem Baranem, bo w takim duecie występowali przez lata, prezentowali swoją twórczość.

Znów się coś zaczyna Jeszcze nie wystygłam, a już iskra tnie To twoja wina Znów się oparzyłam Krew mi kipi w żyłach, ja spokoju chcę Ale ten ostatni raz, zanim zaszląpę

Łapiesz mnie w swe dłonie Które z nas wygasi płomień To twoja wina Wola być niczyja Wyjdę zanim się rozzłościsz Czy ja chcę takiej miłości?

Ale ten ostatni raz Zanim zaczną pękać w drzwach

Nie zobaczysz mnie już w biegu Z niebem w ciszy łap mój węzeł Resztę wyspowiadam wierszą Ale ten ostatni raz Zanim zaczną plecie

Dziękuje za oglądanie!

W Olsztynie jesteśmy w Kartowie na plaży nad jeziorem Ukiel i przypomnieć spotkanie mojej redakcyjnej koleżanki Marty Wróblewskiej z Renatą Przemyk.

To spotkanie miało miejsce podczas tegorocznej edycji Olsztyn Green Festiwalu, gdzie Renata Przemyk pojawiła się.

jak się usamodzielnię, jak będzie praca taka, która da mi szansę utrzymania się.

Tak naprawdę i to widzę po ludziach w różnym wieku, znajomych swoich kiedyś, kiedyś tam potem przez ich dojrzewanie, dorastanie, że my bardzo długo

Nie jesteśmy w stanie, jak się później okazuje, powiedzieć, czy ta bardziej ta mniejsza, czy ta większa zadecydowała o tym, jak potoczyło się nasze kolejne życie.

Odkryciem moim było wtedy to, to była taka pani, która się nie odzywała.

Pierwszy raz słyszałam na głos pewne rzeczy, które wychodziły ze mnie i tak naprawdę od tego się zaczęło jakieś tam moje odkrywanie

Odnajdywaniem swojej kobiecości.

Po prostu, nie wiem, tam kiedyś wydawało się tym kobietom, ludziom, naszym rodzicom i w ogóle naszemu dzieciństwu, ludziom, że to się samo stanie.