Mentionsy

I to ja bardzo ci dziękuję, że zgodziłaś się wziąć udział w tym podcaście, bo mam wrażenie, że sam twój kierunek, jak i twoja osoba, może nam przekazać dużo wartości i takich ciekawych spojrzeń na życie i świat, więc... Mam nadzieję.

Słuchaj, studiujesz dietetykę, to możemy na samym początku powiedzieć, że to jest taki może też główny kierunek, który też obierzemy w trakcie tego wszystkiego, ale będziemy też rozmawiać o wszystkim naokoło tej dietetyki, naokoło studiów i naokoło też całego twojego życia po prostu.

Moim pierwszym wyborem dwa lata temu była filologia germańskie z językiem angielskim na UJ, gdzie przetrwałam całe trzy dni.

wszystkich naszych znajomych, ja powiłam ten rekord trzech dni, ale zrezygnowałam, ponieważ wiedziałam, że jeszcze nie jestem gotowa chyba na studia, ponieważ cała klasa maturalna mnie strasznie przetyrała i jak poszłam na te studia na UJ, to miałam takie przeczucie, że to nie jest to, po pierwsze, nie jest ten kierunek, a po drugie, ja się czuję tam dziwnie.

Pewne rzeczy w mojej głowie się zmieniły, pewne poglądy się zmieniły i na ten moment w ogóle nie żałuję tego roku.

I doprowadziła Cię do tych studiów dietetyki, na których faktycznie wydaje mi się, że czujesz się dobrze.

Tak, czuję się dobrze.

No właśnie, to takie emocje wywołuje, prawda?

Tak, też myślę, że właśnie to pokazuje, że ty poznajesz siebie, co cię faktycznie interesuje, a co nie i uczysz się, jak dysponować swoim czasem i na co faktycznie więcej zwracać uwagi, a na co mniej.

Wiesz co, jest takie powiedzenie, że najczęściej studenci po pierwszym roku czują się jak eksperci i już wiedzą wszystko na każdy temat i każdemu pomogą, każdego zdiagnozują.

Owszem, ja się tym interesuję, więc ja zanim w ogóle poszłam na te studia, zwracałam na to uwagę i zwracałam uwagę jeszcze u mnie na siebie, ale też patrzyłam na innych ludzi, jakie oni mają nawyki żywieniowe i też jakie mają procesy myślowe związane z tym, bo po tej psychodietycyce to faktycznie u mnie miałam taki moment, że a u ciebie widzę z tym problem, a u ciebie widzę z tym problem, chociaż nie powinnam tak robić, bo nie mam na tyle dużo dyspozycji.

No i może nie, że jem jakoś często, ale jak już jem, to faktycznie czuję, że kurczę, jak to mi smakuje.

Wiem, że jest to niezdrowe, ale jak to smakuje.

Jak porównuję siebie z teraz, a sprzed czterech lat, to są dwie różne dziewczyny, jeśli chodzi o pewność siebie i takie podejście do swojego ciała, do siebie, ale też otwartość na innych.

zobaczyć, czego ty tak naprawdę oczekujesz.

Tak, ja w trzeci dzień, mój ostatni dzień na uczelni na UJ-cie wyszłam, poszłam na jedzenie i potem jeszcze miałam mieć zajęcia.

Bo ty też jesteś taką osobą, że ty też bardzo potrafisz stawiać na swój czas prywatny, na swój taki czas, że ty się na pewno, ty ładujesz baterię sama ze sobą.

Ja jestem z natury taką osobą, która potrzebuje czasem usiąść w pokoju, zapalić sobie świeczkę i po prostu siedzieć sama ze sobą, żeby naładować te baterie.

A czujesz, że to jest twoje miejsce na ziemi?

Dziękuję.

Także bardzo Ci dziękuję za ten wywiad.

Mam wrażenie, że dałaś też dużo z siebie i że dużo też mogłaś opisać tego, jak wygląda to twoje życie i jak właśnie dajesz sobie w nim radę i jaką dobrą robotę wykonujesz.

Właśnie czuję się jakaś taka uduchowiona.

Także bardzo Ci dziękuję, że pokazałaś nam tą cząstkę siebie i mam nadzieję, że czułaś się w tym dobrze.

Tak, ja też Ci dziękuję za zaproszenie.

Także dziękuję też Wam, że z nami byliście i do usłyszenia w kolejnym odcinku podcastu Jeszcze Niedorośli.