Mentionsy

Nie żałuję tego pół roku, bo jednak nauczyłam się bardzo wielu takich przydatnych rzeczy.

No bo to same dziewczyny tam studiują.

Opowiadała nam kiedyś babeczka, że jakiś tam jeden rodzynek się kiedyś trafił, ale tak to same właśnie dziewczyny to studiują.

Na UJ nie ma czegoś takiego jak warunek.

No, trochę tak, bo jednak tu można poruszyć kwestię rodziców, jak oni na to wszyscy zareagowali, że ja po tym egzaminie, to nie wiem, kiedy było, chyba w lutym, czy tam w styczniu, nie pamiętam tego drugiego terminu, kiedy był, poszłam sobie na spacer, stwierdziłam, że okej, teraz troszeczkę wychilluję, głowa mi się wywietrzy.

No to jak widziałam te pielęgniarki, ja w ogóle sobie, no, że dziękuję Bogu, czy komuś tam, że fajnie, że jednak mnie tak trochę inaczej to życie pokierowało.

Mój tata zawsze tak rzeczowo do wszystkiego podchodzi i on mi mówi, nie ma sprawy, nic się takiego nie stało, nie załamuj się, dasz radę, idź na trzeci termin, pouczysz się, nie dasz rady, nic się nie dzieje.

No mi obiecywała pracę i potem no mi mówiła, że jednak tego nie otwierają, potem znowu, że potrzebują na jakieś inne miejsce i to była taka sinusoida tam.

Ja wszystkiego się teraz po prostu nauczyłam i faktycznie się czuję taka dorosła w takim, w głowie, w sensie, wiesz, że tak nauczyłam się, jak ludzie w ogóle funkcjonują w tym takim dorosłym świecie.

I się tak czuję dorośle w głowie.

I to jest okropne, bo jakby my podświadomie wiemy, co jest dla nas najlepsze, ale i tak czasami podejmujemy te takie złe decyzje.

I naprawdę wszystko będzie dobrze i to jest bardzo łatwe i ja chyba na to muszę sobie, nie wiem, tak może w mózgu sobie robię specjalnie, że to jest takie ekscytujące, że idę na nowe studia, poznam sobie nowe osoby, będzie fajnie, wiesz, będzie jesień, ale taka piękna.

To jest super, bo wiem, że ludzie kształtują człowieka.

I ciekawe, kto do mnie jeszcze przyjdzie, kto jeszcze mnie ukształtuje, kto jeszcze mi pomoże jakąś drogę wskazać, pokierować mnie po prostu.

Fajnie by było, jakby to była rzecz, która naprawdę mnie jakoś interesuje i jest to jakaś moja pasja.

Bo na razie wiem, że tutaj, ja czuję, że mnie tutaj coś czeka jeszcze.

I czuję, że nie przeżyłam tam jeszcze wystarczającej ilości czasu, którym tam powinnam przeżyć.

Ale do ciebie w ogóle to miejsce pasuje.

A powiedz mi tak już, zawsze dochodząc do Krakowa, zbliżamy się ku końcowi i zawsze od tego momentu przechodzimy do takiego pytania troszkę podsumowującego dla ciebie.

Dziękuję, Kasiu.

Kasiu, bardzo ci dziękuję za ten wywiad, za to, że poświęciłaś mi swój czas i zechciałaś troszkę nam opowiedzieć o sobie.

Ja również dziękuję, bardzo fajnie się bawiłam i sama sobie takie przemyślenia mi wyszły z tej rozmowy, więc fajnie.

Ja też sobie dużo uświadomiłam, bo paradoksalnie o wielu rzeczach też nie miałam pojęcia i pokazuje to, że tak naprawdę patrząc się na daną osobę, która wydaje ci się, że

I ty jesteś z taką definicją tego, że chyba właśnie warto te nowe początki zaczynać, bo jednak mimo wszystko doprowadzają one chyba do zupełnie nowych i wartych doświadczeń, więc to, co przeżyłaś w tym roku jest zupełnie twoje, nikt ci tego nie zabierze i wydaje mi się, że to jest najbardziej wartościowe, bo to cię kształtuje i definiuje jako człowieka.

Dziękuję ci bardzo jeszcze raz.

I również dziękuję też wam, że z nami byliście.